De vier Aymijnskinderen

05 De_vier_heemskinderen_1786Het verhaal van de vier heemskinderen, wie kent het niet, ben je geneigd van te zeggen. Nochtans, bij nader toezien is deze sage wel vrij onbekend, vooral als het erop aankomt zich alle details voor de geest te halen. Wellicht ls dit te wijten aan het feit dat de structuur van het verhaal ingewikkelder is dan de ontstaansperiode (de vroegste nog bewaarde Nederlandse literatuur, namelijk de zgn. voorhoofse ridderepiek) zou laten vermoeden. Vandaar ook dat in het onderwijs deze savoereuze geschiedenis meestal moet wijken voor het meer sprookjesachtige « Karel ende Elegast ».
Lees verder “De vier Aymijnskinderen”

Een stuk tussen twee stoelen

00Wat zijn de moeilijkste stukken om te schrijven ? Zeker niet die van Ionesco of Beckett, noch van Genet of Muller als u het mij vraagt, al zien die er op het eerste gezicht erg « moeilijk » uit. Neen, de meeste inspanning, de meeste omzichtigheid, het meeste inzicht is vereist als men een stuk wil schrijven voor kleuters (tussen 2 en 6 jaar). Het zijn dan ook uitzonderingen die er zich aan wagen.
Lees verder “Een stuk tussen twee stoelen”

Het rode gras

In het programma gewijd aan Boris Vian kwamen al de facetten van deze eeuwig jonge rebel uitstekend naar boven in deze productie van Theater Poëzien, “Het rode gras”. Met deze autobiografische roman als leidraad heeft Jacky Tummers een programma in elkaar gestoken dat de toeschouwers (en dat zullen dan wel bij voorkeur scholieren uit het hoger middelbaar zijn) laat kennismaken met zowel de vitalistische kracht van Vians poëzie als met zijn bijtend antimilitarisme. Dit laatste krijgen we in niet minder dan drie vormen in de maag gesplitst: het kabareteske “Le goûter des généraux”, het cynische “Les fourmis” en zelfs het monumentale “Le déserteur” wordt door Poëzien geen onrecht aangedaan. Integendeel, door de toevoeging van de “version originale” wordt de kracht van dit nummer nog onderlijnd. Het valt dus niét moeilijk te begrijpen, Yvonne Peiren (die de tekstbrochure schreef) “dat er zo’n hetze kon ontstaan rond dat chanson”! Niets dan lof verder voor het trio Kris De Volder, Rita Seerden en vooral Jos Van Geel (in wie je soms Vian werkelijk gaat zien), maar wel een boze blik in de richting van vertaler Francis Cromphout, die Generaal Audubon op een bepaald moment akkoord laat zijn. En dat voor schoolgebruik in 1985!

Mieke Felix

Na bijna dertien jaar nam de artistieke leidster van Theater Poëzien, Mieke Felix, afscheid van het theater dat ze samen met Robert Van Yper heeft opgericht. Deze werd nu algemeen directeur. Als zakelijk leider wordt hij opgevolgd door Yvonne Peiren en als nieuwe artistieke leider werd Eddy Vereycken aangezocht. Bij haar afscheid wilde Mieke Felix er eerst en vooral de nadruk op leggen dat haar vertrek bij Theater Poëzien “volledig” was…
Lees verder “Mieke Felix”