65 jaar geleden: Luc De Ryck krijgt zijn eerste strip

65 jaar geleden: Luc De Ryck krijgt zijn eerste strip

Van in mijn prilste jeugdjaren herinner ik mij onze strips. Zij hebben mijn jaren ‘50-‘60 geweldig gekleurd. Met mijn twee jaar oudere broer Walter kocht ik albums aan de lopende band – op twee adressen: bij Werner Michiels (Techniek en Kunst, P. Boelstraat) en Mieleke Maes (Akkerstraat). Al onze pree ging eraan. We hadden alle populaire collecties nagenoeg volledig, in de regel originele uitgaven. Maar we waren lezers, geen verzamelaars – en dus hingen heel wat albums na verloop van tijd uiteen, mede omdat we ze uitleenden aan vrienden. Zonder twijfel zijn we er op die manier heel wat kwijtgeraakt. Toen een toenmalige buurjongen onlangs zijn ouderlijk huis leegmaakte, meldde hij mij dat hij nog een strip had gevonden: Het zwarte goud van Kuifje, gesigneerd Luc De Ryck, 1 januari 1958, Gasthuisstraat 125, Temse. Dat album siert nu mijn relikwiekast.

Lees verder “65 jaar geleden: Luc De Ryck krijgt zijn eerste strip” →

Bob De Moor (1925-1992)

Bob De Moor (1925-1992)

Het is al dertig jaar geleden dat striptekenaar Bob De Moor (rechts op bovenstaande foto naast zijn mentor Hergé) is overleden. Ik heb hem ooit nog (telefonisch) geïnterviewd voor De Rode Vaan (net als zijn zoon, operazanger Chris De Moor), maar helaas vind ik dat niet meer terug. Het enige wat ik terugvind, is zijn bijdrage aan mijn stuk “Het boek dat mijn oortjes deed gloeien”. En voor de rest zal het maar weer eens Wikipedia worden, zoals zo dikwijls…

Lees verder “Bob De Moor (1925-1992)” →