115 jaar geleden: het Verdrag van Londen

115 jaar geleden: het Verdrag van Londen

Ondertussen heb ik het artikel van Willem Schrickx teruggevonden, waarop ik in een vorige bijdrage een allusie maak. Het is verschenen in Het Laatste Nieuws van 10 januari 1987 met als grote hoofding: “De Grote William gaf commentaar op het Verdrag van Londen (1604) in zijn blijspel Eind goed, al goed.”

Lees verder “115 jaar geleden: het Verdrag van Londen”

De sonnetten van William Shakespeare

De sonnetten van William Shakespeare

Vandaag is het precies 410 jaar geleden dat Shakespeares 154 sonnetten voor het eerst werden uitgegeven door Thomas Thorpe in 1609 (Stationer’s Register 20/5/1609). Deze Thorpe droeg de bundel op aan “Mr.W.H., the only begetter of these ensuing sonnets”. Maar “begetter” kan zowel “engenderer” (verwekker) als “procurer” (verschaffer) betekenen, m.a.w. die W.H. kan zowel de man zijn voor wie Shakespeare zijn sonnetten heeft geschreven als iemand die deze sonnetten aan Thorpe heeft gegeven.
De meest verspreide opvatting is dat Mr.W.H. Henry Wriothesely (spreek uit: Rootsli) is, aan wie Shakespeare zelf “Venus and Adonis” (1593) en “The Rape of Lucrece” (1594) heeft opgedragen, toen hij deze lange gedichten in eigen beheer heeft uitgegeven.
Lees verder “De sonnetten van William Shakespeare”

25 jaar geleden: “Romeo en Julia” in een regie van Hilde Van Mieghem

25 jaar geleden: “Romeo en Julia” in een regie van Hilde Van Mieghem

25 jaar geleden was “Romeo en Julia” in een regie van Hilde Van Mieghem als examenstuk bij Studio Herman Teirlinck een tegenvaller. Die bewees hiermee alvast dat een goede actrice niet noodzakelijk een goede regisseur is. Akkoord dat omwille van het feit dat slechts vijf leerlingen examen aflegden er veel verkleedwerk bij te pas kwam, maar er werd toch op een aantal figuranten beroep gedaan (Filip Peeters als de prins en verder Louis J.A.van Beek, Pieter Embrechts, Bart Voet, Nathalie De Schepper, Diane Verdoodt, ja zelfs patron Jan Decleir zelf als graaf Capuletti), zodat de vele dode momenten toch zouden kunnen worden opgevuld.

Maar ook haar personenregie was allesbehalve en dat is in het geval van een opleiding voor jonge mensen toch erg noodzakelijk! Vooral Joke Devynck bezondigde zich als Mercutio in extreme mate aan overacting (terwijl ze met haar Lorenzo geen weg wist). Zowel Lorenza Goos als Ariane van Vliet moesten resp. als Benvolio en als Tebaldo eveneens in mannenkleren kruipen, wat hen niet écht afging. Dat is natuurlijk niet zo heel erg, wél erg is dat net zoals bij ballet, toneel stilaan een meisjesaangelegenheid begint te worden. Met misschien nog wat homo’s om voor het “mannelijke” (?) evenwicht te zorgen. No hard feelings, zeker niet voor de paar jongens die zich toch nog aan kunst wagen. Want dààr wringt het schoentje blijkbaar: deze maatschappij splitst zich meer en meer op in een “mannelijke” en een “vrouwelijke” kant. De benaming komt grotendeels overeen met de twee geslachten, maar er zijn net zo goed “mannelijke” meisjes (je kent ze wel, die even nonchalant hun voeten op de banken van de tram leggen, roken als turken en vuilbekken als de échte macho’s, die in hun sportwagen of megadancing toch ook maar een klein pietje, zeg maar een clitorisje, moeten verbergen) als “vrouwelijke” jongens (vaak homo’s, jawel, maar niet altijd). De “vrouwelijke” tak krijgt het in deze maatschappij trouwens hard te verduren. Kunst staat op de tocht. Wordt maatschappelijk afgestraft. Geridiculiseerd. In het beste geval mag je nog hopen dat sport een uitlaatklep vormt voor de “anderen”, maar of hooligans nog iets met sport te maken hebben is dan ook alweer de vraag. Misschien wordt zelfs sport in een volgende generatie “kunst”?
Dit gezegd zijnde, liepen deze twee meisjes (Lorenza Goos en Ariane van Vliet dus) opvallend met hun borsten bijna bloot als ze dan wél een vrouwenrol mochten spelen (resp. Gravin Capuletti en de voedster). Wat in het geval van de voedster de baby van Filip Peeters alvast deed smakken. “Daar passeert mijn avondmaal!” zal hij wel hebben gedacht.
Tenslotte waren er nog Katrien Vandendries en Jan Van Hecke in de titelrollen. Van Hecke was nogal een stijve hark, maar binnen de zopas geschetste context zal dat allicht geen beletsel zijn om hem een diploma af te leveren.
Gelukkig moest hij niet deelnemen aan de lange “schermwedstrijden”, die duidelijk als oefening waren ingelast en die, alhoewel totaal overbodig, wel heel knap werden uitgevoerd. Rudi Delhem was hier uiteraard weer de leermeester, terwijl stemcoach Steve Dugardin vanuit de coulissen zelf ook een paar “liedekijns” mocht zingen. Het decor was van Jan Willem Maris, het licht van Werner De Coninck en de kostumes van Marina Yee.

Lees verder “25 jaar geleden: “Romeo en Julia” in een regie van Hilde Van Mieghem”

Willy Courteaux (1924-2017)

Willy Courteaux (1924-2017)

Pas nu is bekend geraakt dat zaterdag reeds Willy Courteaux is overleden, de vroegere journalist bij Humo en eminente vertaler van het werk van William Shakespeare. Wie over die twee aspecten meer wil vernemen, moet doorklikken naar de items die ik daaraan heb gewijd. Hieronder volgt de neerslag van een “bezoek” bij hem thuis dat Filip Delmotte en ikzelf in de woelige periode begin 1989 hebben afgelegd (de rubriek “Het bezoek” in de vernieuwde Rode Vaan was precies een kopie van het fameuze “Humo sprak met”). De tekst is uitgeschreven door Filip Delmotte. Ik kan me van dit interview helaas niet zo heel veel meer herinneren. Wellicht was mijn inbreng minimaal (Shakespeare). Ik herinner me nog wel dat we heel bewust niet de persoonlijke toer zijn opgegaan. Zo hebben we met geen woord gerept over zijn zoon Wolfgang en of hij eventueel nog andere kinderen had. Volgens het doodsbericht, opgesteld door zijn echtgenote Jeanne Soens, was dat inderdaad het geval, maar ze worden niet bij name genoemd. Pas bij zijn dood vernam ik overigens ook dat Willy Courteaux tot de Gravensteengroep behoorde, al stond hij bij de regionale verkiezingen van 2004 wel op de lijst van de Vlaamse Democraten Brussel, een linkse scheurlijst van de N-VA.
Lees verder “Willy Courteaux (1924-2017)”

Romeo & Julia vieren hun 715de huwelijksverjaardag

Romeo & Julia vieren hun 715de huwelijksverjaardag

Vandaag is het precies 715 jaar geleden dat Romeo en Julia in het huwelijk zijn getreden (op de foto: de visie van Franco Zeffirelli). Jammer dat hun huwelijk niet lang stand heeft gehouden, want anders hadden ze dat jaar in juli nog naar de weide van Rock Werchter kunnen trekken! Euh, pardon, ik bedoel natuurlijk de Groeningenkouter in Kortrijk!
Lees verder “Romeo & Julia vieren hun 715de huwelijksverjaardag”

Dertig jaar geleden: “King Lear” in het NTG

Dertig jaar geleden: “King Lear” in het NTG

Wanneer Lear, koning van Brittannië, op hoge leeftijd besluit zijn machtige rijk te verdelen onder zijn drie dochters, betekent dat het begin van een donkere en angstaanjagende tijd. Belust op macht vleien Goneril en Regan, de twee oudste dochters, hun vader met listige tongen. Maar Cordelia, tot dan toe de lieveling van haar vader, weigert hieraan mee te doen en tracht haar gevoelens oprecht uit te drukken. Dit bevalt Lear echter niet. Hij wordt kwaad, onterft Cordelia, verdeelt zijn rijk en beslist afwisselend bij zijn beide dochters te verblijven. Pas wanneer Cordelia, samen met de koning van Frankrijk het Kanaal is overgestoken, worden hem de ogen geopend. Nu zij de macht in handen hebben laten Regan en Goneril hun vader immers categoriek vallen. Razend en met nog slechts de nar als gezel, vlucht Lear naar de heide. Daar doet een onweer de waanzin die in hem sluimert losbarsten. Lear zint op wraak…

Lees verder “Dertig jaar geleden: “King Lear” in het NTG”

William Shakespeare (1564-1616)

46 Shakespeare400 years ago today William Shakespeare has died (in fact it’s a guess: we don’t really know when he died, but he was burried on April 25). This is an occasion to draw the attention to the articles I’ve written about the Great Bard. Some are in Dutch other in English. Hoe dan ook, dit is een overzicht van de artikels die ik aan hem heb gewijd…
Lees verder “William Shakespeare (1564-1616)”

355 jaar geleden: de eerste vrouw op scène

Lely_margret_hughes

Wie de succesrijke film “Shakespeare in love” heeft gezien, heeft daaruit wellicht het best onthouden dat het spel van de geslachten in Shakespeares tijd vreselijk ingewikkeld was. Op het toneel, wel te verstaan. Er was de verordening dat alleen mannen toneel mochten spelen, zodat automatisch alle vrouwenrollen door mannen (knapen als het meisjes betrof) dienden te worden gespeeld. Welnu, vandaag precies 355 jaar geleden was de eerste vrouw op scène te zien, met name in de rol van Desdemona in “Othello” van Shakespeare (die op dat moment al bijna een halve eeuw dood was). De vrouw in kwestie was wellicht Margaret Hughes (portret van Peter Lely), al citeren andere bronnen Anne Marshall.
Lees verder “355 jaar geleden: de eerste vrouw op scène”

Richard II (1367-1400)

55 Richard_II_of_EnglandVandaag is het 615 jaar geleden dat Richard II is overleden. Hij stierf (wellicht door uithongering) in het kasteel Pontefract in York, waar hij was vastgezet door zijn neef Henry of Bolingbroke. Richard II is, net zoals Richard III, een typisch voorbeeld van geschiedenisvervalsing door Shakespeare. Maar hier is het dus juist omgekeerd: van Richard III maakte hij een monster, terwijl hij van Richard II totaal ongepast een halve heilige maakt. Richard II regeerde als een absolute heerser, zette het parlement buiten strijd en voerde een waar terreurbewind dat zich uitte in onderdrukking, doodvonnissen en zware belastingen. Geen wonder dus dat hij uiteindelijk aan de kant werd gezet en van kant gemaakt.
Lees verder “Richard II (1367-1400)”