Vandaag is het ook al twintig jaar geleden dat Ray Charles, één van de godfathers van de soulmuziek, is gestorven. Met “I got a woman” (1955), “What’d I say” (1959) en “Hit the road Jack” (1960) luidde hij de definitieve profanatie van de gospelmuziek in. We zouden kunnen zeggen dat de muziek van Ray Charles nog zuiver gospel is (cfr. het vrouwenkoortje The Raelettes), maar in plaats van de geestelijke liefde tot God te bezingen is het nu de zeer lichamelijke liefde tot een vrouw. Misschien heeft het te maken met het feit dat Charles de gospelvorm weliswaar meesterlijk beheerste, maar dat hij één van de weinigen was die niet in een kerkgemeenschap hebben gewerkt.