Ronnie Lane (1946-1997)

Ronnie Lane (1946-1997)

Pas enkele dagen geleden vierden we nog de 75ste verjaardag van Ronnie Wood en vandaag herdenken we dat het al 25 jaar geleden is dat Ronnie Lane is overleden. Ook hij speelde een belangrijke rol in het leven van Rod Stewart – én van Ronnie Wood trouwens, want we spreken hier over The Faces, de groep waarvan ze alle drie lid waren nà The Jeff Beck Group (enfin, Ronnie Lane was natuurlijk geen lid van The Jeff Beck Group, maar wel van The Small Faces).

Lees verder “Ronnie Lane (1946-1997)” →

Ron Wood wordt 75…

Ron Wood wordt 75…

Vandaag wordt de Engelse rocker Ron Wood (links op de foto) 75 jaar. Uiteraard kennen de rockliefhebbers hem nu vooral omdat hij al een paar decennia bij The Rolling Stones speelt, maar met zijn soloalbum “I’ve got my own album to do” uit 1974 wilde hij vooral aanduiden dat hij nog een eigen leven had naast het begeleiden van Rod Stewart (rechts op de foto), eerst bij de Jeff Beck Group en daarna ook bij The Faces en op de eerste solo-elpees van Rod the Mod…

Lees verder “Ron Wood wordt 75…” →

Zestig jaar geleden: “We weren’t really aware of any English folk music then” (Rod Stewart)

Zestig jaar geleden: “We weren’t really aware of any English folk music then” (Rod Stewart)

Alhoewel het gezin waarin hij opgroeit redelijk welstellend is en hij als benjamin verwend wordt, krijgt Rod Stewart in het begin van de jaren zestig toch de kolder in de kop. Hij wordt van school gestuurd en neemt, met een gitaar op zijn rug, deel aan de anti-atoommarsen. Hij leest zelfs “The Daily Worker”, de voorloper van “The Morning Star”, het Engelse equivalent van “De Rode Vaan”! (*)

Lees verder “Zestig jaar geleden: “We weren’t really aware of any English folk music then” (Rod Stewart)” →

Veertig jaar geleden: “Tonight I’m yours” van Rod Stewart

Veertig jaar geleden: “Tonight I’m yours” van Rod Stewart

Sedert “Foot loose and fancy free” (1977) heeft Rod Stewart eigenlijk nooit een elpee gemaakt die volledig voldoening gaf. Voor iemand die mijlpalen als « Gasoline alley », « Every picture tells a story » en (vooral) « Atlantic crossing » op z’n naam heeft staan, mag je toch zo’n ho­ge eisen stellen, of niet soms ? Maar na de zwakkere « Blondes have more fun » en « Foolish behaviour » is hier dan eindelijk weer een dijk van een plaat. Ons « rodsvast » vertrouwen werd be­loond. Een schijf om te kopen, kortom.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Tonight I’m yours” van Rod Stewart” →