45 jaar geleden: “Moderne componisten zijn vervreemd van hun publiek, maar nog meer van de mensen die hun werk moeten uitvoeren” (Johan Pieters)

45 jaar geleden: “Moderne componisten zijn vervreemd van hun publiek, maar nog meer van de mensen die hun werk moeten uitvoeren” (Johan Pieters)

SABAM, de Belgische vereniging van auteurs, componisten en uitgevers, heeft zopas (*) een “witboek” laten verschijnen (eigenlijk is het maar een brochure: 24 blz.), waarin zij in naam van haar leden haar verontwaardiging uitdrukt over het uitblijven van maatregelen van overheidswege om het eigen werk, dus van Belgische kunstenaars, meer bekendheid te geven. Vooral het mediabeleid (radio, televisie) wordt op de korrel genomen, daar de BRT een staatsinstelling is. SABAM eist voor haar leden 25% zendtijd op, evenwichtig gespreid over de hele duur van de uitzendingen, en verwijst hierbij naar Canada waar premier Trudeau een wet heeft laten goedkeuren waarin 30% zendtijd werd afgedwongen. SABAM wijst erop dat de kwaliteit van de programma’s daaronder niet heeft te lijden gehad, dar dit de eigen productie ten zeerste heeft gestimuleerd. Ook werd een enorme kapitaalsvlucht aan auteursrechten naar het buitenland tegengegaan. Tenslotte werd op die manier ook meer werkgelegenheid gecreëerd, toch niet onbelangrijk in deze crisisperiode. Daar de brochure nogal heterogene vraagstukken behandelt, namelijk het toneel, de ernstige en de lichte muziek, hebben wij geoordeeld dat het informatief gezien het beste was de stellingen van SABAM te toetsen aan de mening van drie mensen uit het Waasland die op de diverse terreinen creatief zijn. Voor toneel werd dat dan Johan de Belie uit Sint-Niklaas, voor de lichte muziek Jacques Raymond uit Temse en voor de ernstige muziek één der zeldzame jonge componisten, Johan Pieters uit Kieldrecht.

Lees verder “45 jaar geleden: “Moderne componisten zijn vervreemd van hun publiek, maar nog meer van de mensen die hun werk moeten uitvoeren” (Johan Pieters)”

Vijftien jaar geleden: Vlaams Radio Orkest voortaan geleid door Michel Tabachnik

Vijftien jaar geleden: Vlaams Radio Orkest voortaan geleid door Michel Tabachnik

Het Vlaams Radio Orkest veranderde vijftien jaar geleden van naam en werd voortaan The Brussels Philharmonic. Tevens deelde men mee dat de artistieke leiding vanaf het seizoen 2008-2009 zal worden waargenomen door Michel Tabachnik. Michel Tabachnik is een Zwitsers dirigent en componist (°Genève, 10/11/1942) die er in 1996 van werd beschuldigd de leider te zijn van de Orde van de Zonnetempel. Zijn ex-vrouw was één van de zestien slachtoffers van de collectieve zelfmoord in de Franse Alpen in 1995. In 2006 werd hij echter vrijgesproken bij gebrek aan bewijzen. Het parket tekende evenwel beroep aan. Het beschouwde Tabachnik als een van de theoretici van de sekte en hij zou met zijn publicaties hebben bijgedragen tot de zelfmoorden. Maar ook in beroep werd hij vrijgesproken en in eerste instantie werd hij de leider van het Noord Nederlands Orkest. En daarna dus ook van het Vlaams Radio Orkest. Of van The Brussels Philharmonic, als u dat verkiest.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Vlaams Radio Orkest voortaan geleid door Michel Tabachnik”

Dertig jaar geleden: Olafur Bjarnason in Cardiff Singer of the World

Dertig jaar geleden: Olafur Bjarnason in Cardiff Singer of the World

De IJslandse tenor Olafur Bjarnason (°1962) was oorspronkelijk rockzanger zegt men, maar als men zijn versie van “Als flotter Geist” uit “De Zigeunerbaron” in de Cardiff Singer of the World 1993 hoort, vraagt men zich af of hij niet eerder een IJslandse Koen Crucke is.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Olafur Bjarnason in Cardiff Singer of the World”

110 jaar geleden: het schandaal van “Le sacre du printemps”

110 jaar geleden: het schandaal van “Le sacre du printemps”

Het is al 110 jaar geleden dat “Le sacre du printemps” van Igor Stravinsky in première ging bij Les Ballets Russes in het Théâtre des Champs Elysées in Parijs. Dat zorgde voor een schandaal, omdat het publiek (o.a. een verbijsterde Camille Saint-Saëns) niet vertrouwd was met de belangstelling voor de jazz die bij Stravinsky goed te horen is, net als bij de andere expressionisten. Deze vonden impressionisten zoals Claude Debussy eigenlijk toch maar wat halfzachten en kwamen bewust veel sterker voor hun opinies uit (ook in het politieke leven). In de schilderkunst is er vooral belangstelling voor zwart-wit-contrasten en je zou kunnen zeggen dat dit ook te horen is in de muziek van Igor Stravinsky.