Onder boven vernoemde titel verscheen dit jaar een essay van de Nederlandse Roxane van Iperen (*). Dit essay is een zeldzame zuurstof instroom onder de verstikkende stolp van het hyper individualisme. De auteur verwerpt de “individuele maakbaarheidsideologie”. Ze legt de nadruk op de urgentie van de strijd voor systeemverandering in progressieve richting. Zeker nu de hemelbestormers van het oligarchisch techno-kapitalisme de democratische verworvenheden naar de afgrond duwen in naam van de vrijheid. Als de vrijheid van de wolven voor hun rooftochten.