Zeventig jaar geleden: première van “Death of a salesman”

Zeventig jaar geleden: première van “Death of a salesman”

Zeventig jaar geleden ging in het Morosco Theater in New York het stuk “Death of a salesman” van Arthur Miller in première met Lee J.Cobb (Willy Lomax), op bovenstaande foto zittend, en met Arthur Kennedy (Biff), links, en Cameron Mitchell (Happy), rechts. Het stuk werd meteen zeer goed ontvangen en Miller verwierf er in 1949 de Pulitzerprijs voor drama en de Tony Award voor het beste toneelstuk mee. Het werk is diverse malen bewerkt voor film en televisie, onder andere in 1985, met Dustin Hoffman in de hoofdrol. Ikzelf zag in 1989 een versie in het NTG in een regie van Dirk Tanghe.
Lees verder “Zeventig jaar geleden: première van “Death of a salesman””

John Updike (1932-2009)

John Updike (1932-2009)

Het is vandaag al tien jaar geleden dat de Amerikaanse schrijver John Updike is overleden.

Aangespoord door Julian Barnes (“de beste Amerikaanse roman van na de oorlog“) ben ik in februari 2015 in een boek van John Updike begonnen. Het is echter niet de “Rabbit”-tetralogie geworden, waarover Updike het eigenlijk heeft, maar “Couples” – om de eenvoudige reden dat de stelregel ten huize De Schepper is: het oudste nog niet gelezen werk van een schrijver staat op het appartement in Gent, de andere wachten hun beurt af op de boekenzolder in Dendermonde.
Maar wellicht is het een verkeerde keuze geworden. Ik had het al vooraf moeten weten want over “Couples” schrijft Barnes het volgende: “Als een schrijver die je bewondert overlijdt, lijkt herlezen een vanzelfsprekend en hoffelijk eerbetoon. Soms kan het verstandig zijn om die verleiding te weerstaan: toen Lawrence Durrell doodging, besloot ik het te laten bij mijn veertig jaar oude herinneringen aan The Alexandria Quartet in plaats van me weer in die overdaad te storten. En soms leidt de aard van het oeuvre van de betrokken schrijver tot problemen bij de keuze. Dat was het geval met John Updike. Kies je uit het niet eerder gelezen vroege werk (in mijn geval ruim twintig boeken)? Of neem je er een waarvan je vermoedt dat je het destijds hebt ondergewaardeerd of verkeerd ingeschat? Of een roman, zoals Paren, die je destijds om misschien andere dan literaire redenen hebt gelezen?”
Met die “andere dan literaire redenen” bedoelt Barnes wellicht: de seks. “Couples” is immers verschenen in 1968 en gaat – zoals bijna alle boeken uit die tijd – dus over seks. En ik moet toegeven dat dit mij op dit moment weinig of niet (meer) interesseert.
Nochtans denk ik dat ik het ook in 1968 niet zou hebben geapprecieerd. Het gaat namelijk over een aantal paren, couples, van rond de dertig in een Amerikaans provinciegat (Tarbox), die in het begin van de jaren zestig seks met elkaar hebben uit verveling. Dus niet uit lust, laat staan uit liefde, nee puur uit verveling. Daar zou ik als laatstejaarsstudent van de humaniora ook geen pap van hebben gelust. Julian Barnes was (en is nu nog altijd) vijf jaar ouder dan ik, dus voor hem kan het misschien wel interessant geweest zijn, maar zelfs op die leeftijd heb ik daarover mijn grootste twijfels.
Bovendien kan ik de personages niet uit elkaar houden. Ik geef het toe: dat is gedeeltelijk mijn eigen schuld, met het ouder worden kan ik me steeds minder concentreren. Dat is ook de reden waarom ik ermee opgehouden ben om de detectiveseries waar mijn vrouw zo van houdt te proberen blijven volgen. Maar het dient in het geval van Updike toch ook wel gezegd dat deze mensen totààl oninteressant zijn, wat het moeilijk maakt om ze uit elkaar te houden.
Het is bijgevolg ook een beetje pompeus om het boek de indeling van een klassiek drama te geven:
1.Welcome to Tarbox: de expositie, kennismaking met het stadje en z’n bewoners.
2.Applesmiths and Other Games: de intrige ontwikkelt zich, met name wordt er gefocust op de paren Harold en Janet Appleby en Frank en Marcia little-Smith (eigenlijk gewoon Smith, maar vroeger was er nog een koppel geweest dat Smith heette en men had beide koppels onderscheiden als big-Smith en little-Smith en nu de big-Smiths vertrokken waren, bleef de naam little-Smith plakken), die als eerste het stilzwijgende “swinging” doorbreken door aan partnerruil te doen en de anderen dus min of meer “buiten te sluiten”.
3. Thin Ice: de climax met Piet Hanema en Foxy Whitman “who reject expediency and caution. For once, the other unshockable couples are deeply schocked… and Tarbox claims its first sacrificial victims” (flaptekst).
Dat gebeurt dan wel in deel 4 Breakthrough (de wending) en – literair-technisch gezien niet toevallig – tegelijk met de moord op president Kennedy.
5. It’s Spring Again: de catastrofe, gevolgd door een catharsis, zoals men uit de titel al kan afleiden…

Lees verder “John Updike (1932-2009)”

Kristiaan Versluys

Kristiaan Versluys

Mijn vroegere medestudent en huidige professor Kristiaan Versluys (op bovenstaande foto van ik-weet-niet-wie staat hij uiterst links naast zijn echtgenote Annie Van Wanzele, eveneens uit ons jaar) heeft helaas nog geen Wikipedia-pagina. Hij krijgt uiteraard wel een pagina van zijn werkgever, de Gentse universiteit, maar die is helaas in het Engels.

Kristiaan Versluys holds a Ph.D.-degree in Comparative Literature from Harvard University (1979). He is Professor of American literature and culture at Ghent University (Belgium) and the founding director of the Ghent Urban Studies Team (GUST). He published a study on city poetry and some sixty scholarly (book) articles in international journals and collections. His book, entitled “Out of the Blue. September 11 and the Novel”, was published by Columbia University Press in the fall of 2009. His specialties are urban literature (especially the literature of New York) and Jewish-American fiction.
Versluys was president of the Belgian Luxembourg American Studies Association (1989-1992) and secretary of the European Association for American Studies (1992-1994). He was a Fellow at the Netherlands Institute for Advanced Studies in 2004-2005. He taught at Fordham University as a Fulbright Lecturer in the spring semester of 1989 and he was a regular guest professor at Columbia University between 1989 and 2008. In 2001 he was elected as a member of the Royal Flemish Academy of Belgium.
In 2007-8 he was educational director of the Faculty of Arts and Philosophy. Since October 2008 he is the Director of Education of Ghent University. He is responsible for the general educational policy of the university as well as for quality assurance, counselling services, registration procedures, curriculum development, rules and regulations and internationalization.

Lees verder “Kristiaan Versluys”

Jerome David Salinger (1919-2010)

Jerome David Salinger (1919-2010)

Morgen zal het precies honderd jaar geleden zijn dat de Amerikaanse cultschrijver J.D.Salinger werd geboren. Hij is dus bijna exact even oud als prof.Schrickx die destijds verondersteld werd les te geven over Amerikaanse literatuur. Maar denk je dat Willempie ook maar met één woord over de man heeft gerept?
Lees verder “Jerome David Salinger (1919-2010)”

Donna Tartt wordt 55…

Donna Tartt wordt 55…

“Zo’n bloemkolen!” lijkt Donna Tartt hier wel te zeggen. Wie weet, misschien heeft ze het over haar boeken, want die staan ervoor bekend altijd dikke turven te zijn (behalve “De Schotse baret”, maar dat is dan ook slechts een kortverhaal dat omwille van het smeer werd uitgegeven als volwaardig boek). De foto is immers genomen bij de lancering van “The Goldfinch” (naar het schilderij Het puttertje van Carel Fabritius) in december 2013. Dat heb ik in het voorjaar van 2016 gelezen, net als enkele jaren eerder haar debuut “The Secret History” en de opvolger “The little friend”…
Lees verder “Donna Tartt wordt 55…”

John Steinbeck (1902-1968)

John Steinbeck (1902-1968)

Morgen zal het al vijftig jaar geleden zijn dat de Amerikaanse auteur John Ernst Steinbeck is overleden.

Hij werd geboren in Salinas (Californië), maar de familie van zijn vader was van Duitse afkomst en die van zijn moeder kwam uit Noord-Ierland.

John Steinbeck bracht zijn jeugd door in Monterey County in de Salinas Valley. In 1919 studeerde hij af aan de hogeschool van zijn geboortestad, Salinas. Hij ging naar Stanford universiteit, waar hij mariene biologie studeerde, maar hij maakte zijn studie niet af.

In 1925 ging hij naar New York City, waar hij werkte als journalist voor ‘The American’, om schrijver te worden. Hij kon zijn werk echter niet gepubliceerd krijgen, waardoor hij uiteindelijk terugkeerde naar Californië.

In Californië bleef hij schrijven en in 1929 werd zijn eerste boek gepubliceerd, Cup of Gold. Het was niet meteen een voltreffer. Kort nadien publiceerde hij nog twee boeken, maar ook deze konden de literaire wereld niet overtuigen van zijn schrijverscapaciteiten. Steinbeck woonde samen met zijn eerste vrouw in Pacific Grove, waar hij materiaal verzamelde voor twee succesvolle boeken: Tortilla Flat en Cannery Row. Tortilla Flat (1935) was het keerpunt in Steinbecks carrière. Hiervoor ontving hij een gouden medaille voor beste debuut van een Californische schrijverskring. Door deze prijs te winnen, geloofde hij weer in zijn kunnen, waardoor hij verder ging met schrijven.

In 1937 brak John Steinbeck definitief door met de korte roman “Of mice and men”. De arme landarbeider George en de dommekracht Lennie trekken door het arme Amerika van de jaren dertig op zoek naar werk. Ze zijn verbonden met elkaar door noodzaak, vriendschap en de droom een eigen huis en wat grond te bezitten. Als ze op een ranch vriendschap sluiten met een oudere man, die een klein fortuintje bij elkaar heeft gespaard, blijkt hun droom waarheid te kunnen worden. Helaas komt de manzieke vrouw van de eigenaarszoon roet in het eten gooien door de simpele, maar goed gebouwde Lennie te verleiden, want dat loopt slecht af… Het is een ongecompliceerd verhaal geschreven in een simpele taal, maar het boek is van een bedrieglijke eenvoud. Het werd dan ook terecht een klassieker die ook tot toneelstuk werd herwerkt en drie keer verfilmd.

Dat hij een succesvolle schrijver (in aankomst) was, werd nog eens extra in de verf gezet toen hij in 1939 met The Grapes of Wrath de Pulitzer-prijs won. Dit boek werd verfilmd met Henry Fonda in de hoofdrol. De hoofdpersoon Tom Joad werd bezongen door Woody Guthrie en Bruce Springsteen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, was Steinbeck oorlogscorrespondent voor de New York Herald Tribune. Sommige van zijn berichten werden later verzameld en gebundeld in Once There Was a War.

Na de oorlog pikte Steinbeck zijn gewone leventje als schrijver weer op. In 1962 volgde de ultieme bekroning voor zijn schrijverscarrière, hij ontving de Nobelprijs voor de Literatuur.

John Steinbeck hertrouwde tweemaal en hij had twee zonen, Thomas en John. Hij stierf in New York op 20 december 1968.

Ronny De Schepper

(Zeer) selectieve bibliografie

Jay Parini, John Steinbeck: a biography, Heinemann, 1994.