Fons Mariën gaf drie sterren aan Candide van Voltaire…
Ik heb dit boek niet in deze versie gelezen, maar in een Nederlandse vertaling. Het is een klassieker van de Franse verlichtingsdenker Voltaire. Het boek dateert uit 1759. Het leest als een avonturenroman, maar heeft een duidelijke filosofische strekking: het is namelijk een satire op het gedachtegoed van Leibniz. Deze denker vond dat we in de beste aller denkbare werelden leven. Candide heeft dan ook als ondertitel “ou l’optimisme”.
Hoofdfiguur is dus de jongeman Candide, die opgroeit in een Duits kasteel en daar les krijgt van Pangloss, de verpersoonlijking van het optimistische gedachtegoed. Nadat Candide een kus geeft aan Cunégonde, de dochter van de kasteelheer, wordt hij buitengesmeten. Dat is het begin van vele avonturen waarin hij terecht komt in verschillende landen en veel onheil aan den lijve ondervindt. Zo komt hij in Lissabon, dat in 1755 getroffen werd door een zware aardbeving met vele doden tot gevolg. Maar Pangloss (die ook uit het kasteel is gezet) blijft erbij dat we in de best denkbare wereld leven. Candide blijft zoeken naar zijn geliefde Cunégonde. Na vele avonturen en veel leed vindt hij haar terug en kan hij nabij Istanbul een boerderij starten. Het boek eindigt met de beroemde slotzin “dat wij onze tuin moeten bewerken”.
In deze Nederlandse editie is er nog een interessant nawoord van de vertaler Hans van Pinxteren.
Fons Mariën
dagelijks iets degelijks 