Joost Buysschaert meldt me dat op 7 februari jl. Rudy Coppieters is overleden. Rudy is de vierde assistent uit mijn studententijd die op evenveel maanden is overleden (na Frans Dambre, Frank Winter en Werner Waterschoot), op zich al een ontstellende ervaring, maar bij Rudy komt er bij dat ik hem toch ook een beetje persoonlijk heb gekend. Ik was uiteraard meer bevriend met zijn jongere broer Frank en zelfs met de jongste Filip, maar toch… Frank heeft me trouwens een foto beloofd uit de tijd dat Rudy aan ons les gaf, maar in afwachting doe ik het met de afbeelding op zijn doodsprentje.
Het was zeker “dulce et decorum” dat het juist Joost was die me inlichtte, hij is namelijk lange tijd een collega geweest van Rudy op het seminarie Engelse taalkunde van prof.René Derolez: “Rudy behoorde tot de staf van René Derolez. Als ik het goed heb, was hij er eerst met een onderzoekscontract en werd hij daarna pas assistent. Midden de jaren tachtig is hij overgestapt naar wat men toen gemeenzaam ‘de tolkenschool’ noemde en ook daar is hij vele jaren mijn collega geweest. Een zeer toegewijd man, zeer eerlijk, begaan met studenten en collega’s, zeer beslagen en tegelijk ook erg bescheiden. Kortom, een fijn mens, ook altijd klaar met een dosis humor.”
Daar ben ik het dus volkomen mee eens, al moet ik zeggen: we started off on the wrong foot. Mijn beste vriend in de eerste kandidatuur was namelijk Stanne De Neve, zo niet de enige dan toch zeker de student met het langste haar. Op een bepaald moment stelt Rudy hem een vraag, maar Stanne, die verstrooid was, had ze niet verstaan. “Niet moeilijk,” vond Rudy, “because you have such an amount of hair!” Waarop ik uit mijn krammen schoot en hem, jaren voor dit mode werd in de woke-periode, beschuldigde van discriminatie. Het is later gelukkig dus toch nog allemaal goed gekomen en ik ben zelfs een paar keer in Rudy’s ouderlijk huis geweest. Bij één van die bezoeken mocht ik ook een blik werpen op het doctoraat dat Rudy voorbereidde: de muren werden afgebakend met fichebakken, die allemaal Engelse zinnetjes bevatten. Ik dacht: waarvoor kan dat nu goed zijn? Maar Rudy doctoreerde over woordvolgorde in het Engels en dat zou later erg belangrijk blijken voor computervertaalprogramma’s. Bijna elke dag maak ik gebruik van Google Translate en ik ben daar elke dag ook meer tevreden over (AI evolueert duidelijk in gunstige zin). En dat is dus wellicht mede te danken aan Rudy.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 