“Une vraie jeune fille” is een Franse film geregisseerd door Catherine Breillat, gebaseerd op haar vierde roman Le Soupirail (Éditions Guy Authier, 1974). Eerste release in 1975, daarna uit de distributie gehaald tot 4 februari 1999 op het Internationale Filmfestival van Rotterdam.
Alice, een tienermeisje van ongeveer vijftien, brengt de zomervakantie van augustus 1963 door bij haar ouders in de Franse regio Landes . Geïsoleerd, gevangen tussen een gefrustreerde moeder en een onbeschofte vader, stort ze haar gevoelens en de onrust rond haar seksualiteit uit in haar dagboek . De komst van de jonge en knappe Pierre-Évariste Renard, bijgenaamd “Jim”, de nieuwe werknemer in de zagerij van haar vader, wakkert haar verlangens aan. Alice besluit hem te verleiden, omdat ze heeft besloten dat hij haar eerste minnaar zal zijn. Maar Jim, die al verloofd is, wijst haar avances af, wat haar fantasieën alleen maar aanwakkert. Ze fantaseert over erotische , zelfs sadomasochistische spelletjes die ze samen kunnen spelen…
.
Het tonen van een volledig geschoren vulva (vaak meta gelezen als vagina) in de mainstream cinema en pornografie werd pas een duidelijke trend in de jaren tachtig en vroege jaren negentig. Tot die tijd was een “full bush” (ongeschoren schaamhaar) de absolute standaard in zowel erotische films als reguliere cinema.
Omdat vroege filmgeschiedenis en pornoproducties vaak ondergronds bleven en specifieke archieven ontbreken, is er historisch gezien een tweedeling te maken tussen de mainstream cinema en de volwassenenserie (pornografie):
1. In de mainstream (arthouse) bioscoopfilm
Binnen de reguliere en arthouse-cinema wordt de Franse film Une vraie jeune fille breed gezien als een van de allereerste films die expliciete en close-up beelden toonde van de vrouwelijke vulva. De actrice (Charlotte Alexandra) was in deze specifieke scènes volledig onthaard/kaal. De film was echter zo controversieel dat hij destijds werd verboden en pas rond het jaar 2000 officieel in de bioscopen werd uitgebracht.
2. In de pornofilms (de echte doorbraak)
In de vroege geschiedenis van de pornografie (vóór de jaren zeventig) werd schaamhaar door de wet vaak gebruikt als een ‘natuurlijk gecensureerd’ schild om de daadwerkelijke genitaliën te bedekken.
De omslag naar volledig geschoren actrices begon pas rond 1983-1984. Veel film- en pornohistorici wijzen de legendarische Amerikaanse pornoster Marilyn Chambers aan als een van de allereerste pioniers die zich in haar films (zoals rond 1983) volledig begon te scheren. Destijds vonden pornoproducenten dit aanvankelijk zelfs een slecht idee, omdat ze bang waren dat het “saai” zou worden als actrices er kaal uitzagen.
Waarom werd het pas toen populair?
- De Bikini-modetrend: Eind jaren zeventig en begin jaren tachtig werden bikinibroekjes steeds hoog uitgesneden. Dit zorgde ervoor dat vrouwen eerst hun bikinilijn gingen trimmen (de bekende landing strip).
- De Braziliaanse wax (1987): in 1987 introduceerden de J Sisters de ‘Brazilian wax’ in New York. Vanaf dat moment verspreidde de volledig haarloze look zich razendsnel via Hollywood, tijdschriften en de opkomende internetporno in de late jaren negentig, waardoor het de mainstream norm werd.
Gemini & Wikipedia
(met dank aan Raymond Thielens)
