55 jaar geleden botste de wagen van Muddy Waters met een tegenligger. Wie van de twee op het verkeerde rijvak zat, heb ik niet kunnen achterhalen en ook niet of Muddy aan het stuur zat, maar ik denk van niet, want twee inzittenden van de wagen van Muddy kwamen om, net als de bestuurder van de tegenligger. Muddy werd “enkel” zwaargewond. Ik neem dus aan dat hij op de achterbank had plaats genomen, in tegenstelling dus met bovenstaande foto, waarvan ik vermoed dat die uit een film afkomstig is.
“Muddy Waters brak drie ribben, brak zijn bekken, verbrijzelde zijn heup en verstuikte zijn rug. Hij zou twee maanden in het ziekenhuis blijven. Toen hij uiteindelijk werd ontslagen, moest hij een wandelstok gebruiken en had hij gezwollen handen die niet klaar waren om gitaar te spelen,” schrijft oldhighwaynotes.blogspot.com, maar eigenaardig genoeg situeren zij deze gebeurtenis in januari 1970.
Zelf vermeld ik dit niet in mijn artikel over Muddy Waters omdat dit voor het grootste gedeelte gebaseerd is op het Blues-boek van Karel Bogaert, dat er helaas nooit is gekomen, en dat hij nog vóór deze gebeurtenis had afgesloten.
Nochtans was 1969 een belangrijk jaar voor Muddy Waters. Ik citeer opnieuw oldhighwaynotes.blogspot.com: “De goede tijden stonden op het punt om abrupt te eindigen voor Muddy. In januari 1969 kondigde Billboard de aanstaande verkoop van Chess Records aan General Recorded Tape aan. De nieuwe eigenaren waren geen muziekmensen zoals de Chess-broers waren geweest. Als bedrijf waren ze veel meer bezig met de productie en distributie, en waren ze voornamelijk een fabrikant van 8-track- en reel-to-reel-opnames.
Op 16 oktober 1969 kreeg Leonard Chess een hartaanval achter het stuur en kwam om het leven bij de crash die volgde. Een hoofdstuk in de muziekgeschiedenis van Chicago eindigde die dag.
Het was rond deze tijd dat Muddy Waters nog een paar klappen kreeg. Zijn artsen deden hem stoppen met het drinken van sterke drank, waarvan hij meer genoot in plaats van de mildere champagne om zijn bloeddruk onder controle te houden. En na 17 jaar op de keyboards verliet Otis Spann de Muddy Waters Blues Blues Band om vervangen te worden door “Pinetop” Perkins.
In april overleed zijn oude bandmaatje Otis Spann aan leverkanker. Het moet hebben geleken alsof de wereld om hem heen aan het sterven was. Misschien om zichzelf te ontdoen van de waarschijnlijke sluier die over Chicago zou zijn gehangen, nam Muddy zijn nieuwe band mee naar Europa. Om het nog erger te maken, werd er echter naar verluidt niet betaald voor een aantal optredens in Engeland. Hij wist wel iets uit zijn bezoek aan Engeland te halen, namelijk zijn album The London Muddy Waters Sessions. Het album bevatte een band bestaande uit Rory Gallagher, Stevie Winwood en anderen.”
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 