Na de “Grote Europese roman” van Koen Peeters heeft mijn willekeurige woordgenerator “Grunberg rond de wereld” van Arnon Grunberg voor mij in petto, dat sluit dus mooi bij elkaar aan. Deze keer heeft mijn uitgave (Nijgh & Van Ditmar) echter een vrij povere omslag (studio Ron van Roon) en daarom ben ik op het internet op zoek gegaan naar een betere. Dat is me echter niet gelukt, u zal het dus ermee moeten doen.
‘Gebeurt er dan niets vrolijks in je leven?’ vraagt de moeder van Arnon Grunberg vertwijfeld naar aanleiding van zijn stukken in NRC Handelsblad. Het antwoord is: jawel.
In Grunberg rond de wereld bericht de permanente reiziger Grunberg met ongekende levenslust en niet-aflatende hoop op kruimels geluk over zijn zeven magere jaren.
Over forellenkwekerijen, literaire kussenslopen, financiële waanzin, terrorisme, elektrische tandenborstels, urbanisatie, huidziektes, bedrog, zwembaden, god, de moeder, de zoon en de verloofde, maar het meest van alles: hoop.
Ronny De Schepper (op basis van de perstekst)
dagelijks iets degelijks 
Dat is alweer vlug gegaan. Twee stukjes om precies te zijn. Weet je wat? Arnon Grunberg doet mij zowaar aan Alan Alexander Milne denken. Een criticus schreef eens over hem: “Van Jonathan Swift wordt gezegd dat hij over een borstel zou kunnen schrijven. Welnu, A.A.Milne kan zelfs over ieder haartje van die borstel schrijven. En het ergste is dat hij het nog doet ook!”
Daarna heb ik plichtsgetrouw toch nog het hele boek uitgevlooid of er iets in stond dat mij zou kunnen interesseren. Nee, zo bleek. Een paar keer halt gehouden bij passages die met erotiek hadden te maken, maar die je zeker geen “erotische passages” kon noemen, eerder integendeel. Dan maar het “personenregister”. Zowat iedereen met naam en faam komt er even in voor, maar niemand weegt op tegen “moeder” (45 vermeldingen). Zegt genoeg, zeker?
LikeLike