“Wie Aaaah zegt, moet ook B durven te zeggen,” stelt Het Nieuwsblad to the point. En dus schreef Isabelle Dams een erotische roman voor die dichte drommen dames die winkelkarren vol Vijftig Tinten-boeken aansleepten en moesten vaststellen: o, is het dát maar. Dams noemt de dingen bij de naam en is nergens vies van: “Ik heb er lang over gedaan om de juiste toon te vinden. Aanvankelijk was ik te veel met poëzie bezig, ik schreef literatuur en dat was écht niet de bedoeling. Uiteindelijk beoogt dit boek hetzelfde als porno.”
Maar ze vertelt ook een meeslepend verhaal: dat van Oona die compleet opbrandt door de verzengende passie voor een man. Als de vrijgevochten Oona haar intieme dagboek begint, is het niet meer dan een scrapbook waarin ze verhalen, verlangens, pikanterieën en seksuele ontmoetingen bundelt. Maar gaandeweg wordt haar plakboek de openhartige kroniek van een amour fou, het relaas van de allesverterende romance tussen Oona en een man die haar leven onderuit haalt. Hete, ranzige, opwindende, soms pijnlijke, maar vooral straffe kost voor zwoele avonden.
“Vergis ik me dat de concurrentie qua erotische literatuur in Vlaanderen niet groot is?” werpt vragensteller Jo De Ruyck op.
“Nee, er is niet veel,” is het antwoord. “Op het eerste gezicht zie ik alleen Pia Fraus die vooral lesbische erotica schrijft. Waar ik veel aan heb gehad, is W.F. Hermans. Die heeft enkele erotisch passages geschreven die enorm passioneel zijn en die ik ben gaan teruglezen om te kijken welke technieken hij gebruikt. En verder is er natuurlijk Henry Miller, een man wiens boeken me omver hebben geblazen.”
“Opvallend dat u vooral mannen aanhaalt,” repliceert De Ruyck. “Uw stijl leest ook vrij mannelijk.”
“Dat vind ik ook, maar dit zal zeker ook voor vrouwen werken. Het is een fout cliché dat vrouwen alleen maar kicken op soft. Vrouwen raken makkelijker opgewonden door pornofilms geregisseerd door mannen dan door vrouwen. Als vrouwen porno draaien zit er te veel afleiding in. In porno doet het verhaal er niet toe, ook niet voor vrouwen. Ik geloof dan ook niet in vrouwvriendelijke porno.”
Ondertussen leidde Dams zowel Vijf als netmanager als het interne productiehuis, en dit overheen de verschillende netten van Vier en Vijf. Daarmee stond ze mee aan de wieg van programma’s als ‘Perfect’, ‘Nieuwe Buren’, ‘Temptation Island’, ‘Zo Man Zo Vrouw’ en ‘Gert Late Night’.
Te oordelen naar het internet waren er ook een paar vervolgen:
Ronny De Schepper (op basis van Het Nieuwsblad)
dagelijks iets degelijks 