Suuzke Borms is ook zo iemand uit mijn verleden, waaraan ik met vreugde terugdenk. Ik ken haar al sinds ik in Ledeberg woonde (1975-1978). Dat was dan door haar werk in de mediatheek bij Jef De Visscher. Daar deed ik toen al voorbereidend werk voor een reeks voor BRT1, zoals dat toen nog heette (maar die nooit is doorgegaan), maar wat dan later de serie “Muziek en maatschappij” zou worden die ik voor De Rode Vaan zou schrijven.

Deze reeks bracht dan weer een lezingencyclus met zich mee en eind 1980, begin 1981 nodigde Suuz mij uit om die ook te komen geven in Elcker-Ik Gent, dat zij toen samen met Ferre Weustenraad “runde”. Later zouden ze samen ook Relaxhoris uitbaten, een vakantieoord van de socialistische mutualiteit, waar ik nog met het Masereelfonds van Gentbrugge heb gelogeerd.

Waar dit voor Suuz de aanleiding was om in de toeristische sector te blijven werken, was het voor Ferre een opstapje naar de centrale zetel van de SM in Brussel, waar ik hem een paar jaar later opnieuw tegenkwam, toen ik daar werkte bij de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen, die ook in dat gebouw gehuisvest waren. Rond die tijd werd aan Suuzke ook een mooi artikel gewijd in SM, het maandblad van de gelijknamige mutualiteit…

05 suuz borms

Toen de socialistische mutualiteitsfederatie De Voorzorg – Limburg begin van de jaren tachtig besloot te voorzien in de vervanging van haar vakantiehome voor kinderen in de Ardennen, legde secretaris Guy Moens een gedurfd plan op tafel. Hij wilde af van de traditionele formule kindervakanties en opteerde resoluut voor de bouw van een polyvalent vakantiecentrum voor het hele gezin. Met volwaardige hotelservice, het hele jaar geopend. Het dagelijks beheer van Relaxhoris berust in de bevallige handen van Suuz Borms. Officieel is zij dé directeur, maar de praktijk van elke dag leert dat zij van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat op de been is en overal een handje toesteekt om ’t de gasten zo aangenaam mogelijk te maken.

Suuz Borms: « Leiding geven in een vakantiecentrum kan je moeilijk vergelijken met het management van een onderneming die bijvoorbeeld goederen koopt en verkoopt. Of onderdelen van een machine produceert. Relaxhoris is als vakantiecentrum een dienstverlenend bedrijf.
De mensen komen naar hier om intens te genieten van hun mooiste dagen van het jaar. Welnu, onze opdracht bestaat erin zoveel mogelijk tegemoet te komen aan de wensen en verlangens van onze gasten.
Personeel en directie staan zodoende elke dag voor nieuwe uitdagingen die – hoe moeilijk ook – steeds met de glimlach moeten opgelost worden.
De kwaliteit van hetgeen wordt verstaan onder dienstverlening is echter niet te vatten in een wiskundige formule, laat zich niet becijferen.
Dat maakt ons werk zo anders. De gasten verwachten van ons bestendig aandacht en dienstvaardigheid maar tegelijk ook vindingrijkheid én een glimlach.
Zo hoort ’t ook te zijn en alle medewerkers doen hun uiterste best om – elk op hun terrein – de beste te zijn. »
Een leuk snoetje is natuurlijk ook altijd meegenomen, denk ik bij mezelf. Suuz Borms heeft overigens zelf ook een eind weg afgelegd vooraleer ze in de directeursstoel van Relaxhoris is beland.
Leek zij lange tijd voorbestemd om als lerares lichamelijke opvoeding door het leven te gaan, dan zorgde haar eerste en enige grote liefde ervoor dat zij haar gympak voortijdig inruilde voor een diensterschort. Tot groot verdriet overigens van haar ouders. Maar eigenzinnig en speels als ze was, volgde ze haar hart én de man van haar dromen achter de tapkast van een Gentse studentenkroeg.
De permanentie in een jeugdtehuis sluit echter beter aan bij haar sociaal engagement. Ze ontdekt er haar luisterbereidheid voor de problemen van anderen, ze leert er de realiteit van het leven kennen en trekt vervolgens ten strijde tegen de grote onrechtvaardigheden die het menselijk bestaan soms zo uitzichtloos doen lijken. Wij vinden haar terug in betogingen voor en tegen, in rokerige zaaltjes waar heftig wordt gedebatteerd, op vredige muziekfestivals waar gezongen wordt over love en peace.
Hoewel geboren en getogen in de Rupelstreek, blijft Suuz Borms lange tijd op haar Gentse stek zitten. Na het jeugdwerk heeft ze zich namelijk op de volwassenenvorming gestort. Maar aan alles komt een eind.
Wanneer de socialistische mutualiteitsfederatie De Voorzorg midden de jaren ’80 een dynamisch en kreatief koppel zoekt om de leiding en uitbating van Relaxhoris te verzekeren, blijken Suuz en Ferre het gedroomde paar te zijn. Hij wordt directeur, zij hoofd van de animatie. Een schot in de roos zoals de opeenvolgende uitbatingsresultaten en positieve reacties van de gasten aantonen.
In ’89 houden beiden het echter even voor bekeken. Ferre vindt op de hoofdzetel van de mutualiteitsfederatie een nieuwe werkkring terwijl Suuz via een ommetje op het directiesecretariaat van het Akademisch Ziekenhuis van de V.U.B. uiteindelijk in vakantieclubs op Kreta en de Canarische Eilanden belandt. Als chef-animatrice.
Na goed anderhalf jaar was ze echter weer op post in Relaxhoris, deze keer dus als directrice. Maar ook nu zou het weer niet blijven duren en na enkele jaren vertrekt ze opnieuw – en deze keer definitief – naar zonniger oorden!

Urbain Vandormael

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.