Voor velen is Âme câline het absolute hoogtepunt in het vroege oeuvre van Michel Polnareff.
Dit nummer uit 1967 markeert zijn romantische periode, nog voordat hij uitgroeide tot de provocerende ster die Frankrijk later zou schokken.
Het is een nummer waarin zijn pure muzikaliteit en gevoeligheid perfect samenkomen.
Wat dit nummer zo uniek maakt, is de inventieve tekst.
Als je goed luistert, merk je dat Polnareff de zinnen heeft opgebouwd als een contactadvertentie uit de krant.
In korte, telegramachtige frasen zendt hij een boodschap uit: een eenzame, knuffelbare ziel zoekt een vrij hart om het leven mee te delen.
Muzikaal hoor je hier duidelijk de klassieke achtergrond van de zanger terug.
De melodie heeft sterke barokke invloeden en doet bijna denken aan een compositie van Bach.
De ontvangst van Polnareffs single was bij ons wisselend.
Terwijl de plaat in Vlaanderen zeer goed werd ontvangen en een mooie achtste plaats in de hitparade behaalde, bleef het succes in Nederland beperkt tot de tipparade.
Los van de prestaties van de single, werd de compositie zelf wereldberoemd dankzij het orkest van Raymond Lefèvre.
Hun instrumentale versie, getiteld Soul Coaxing, werd een wereldhit en staat bij velen in het geheugen gegrift als de tune van het legendarische piratenstation Radio Caroline.
Patrick De Graeve
dagelijks iets degelijks 