In het luxueuze Brusselse Hilton-hotel (crisis?) werd veertig jaar geleden het programma voor het festival van Vlaanderen 1982 voorgesteld (foto YouTube). « Kleinschaligheid » en « naar de bevolking toe » zijn de ordewoorden, of m.a.w. het Festival van Vlaanderen gaat de boer op.

Althans, in theorie. In de praktijk wordt op de persconferentie nog het meest stilgestaan bij de prestigieuze concerten en het « cultuurspreidende » aspect blijkt eerder een bastaardkind van de bezuinigingen die de Festivaldirectie willens nillens heeft moeten doorvoeren.
Bezuinigingen. Of het nu de voorstelling van een nieuwe wielerploeg betreft of een persconferentie van de BRT, je kan er niet meer om heen. Over de BRT gesproken, deze keer kwam afgevaardigde-beheerder Jan Briers poeslief uit de hoek. Natuurlijk, er waren bezuinigingen van BRT-zijde (zo’n 20 a 30 %), maar met z’n zeventien miljoen (aldus een zegsman) is de BRT toch nog steeds de grootste sponsor. En daar er op de Reyerslaan ook stemmen opgaan om gewoonweg alle subsidies voor het Festival te schrappen, wordt wat men wél heeft kunnen te pakken krijgen alvast in dank aanvaard.
Briers wijst er bij die gelegenheid trouwens op dat het Festival jaarlijks goed is voor zo’n twintig miljoen omzet uit het entreegeld. En ook dit jaar wordt in het kader van de bezuinigingen op « kassuccessen » gemikt.
Er was ook een afgevaardigde van cultuurminister Poma en deze kwam de organisatoren ook nog een riem onder het hart steken : ondanks de crisis mag het Festival niet verdwijnen. ’t En zal ! Daarom krijgt het z’n « fixe » van dertien miljoen en daarbovenop zal het ministerie de bedrijfsvoorheffing en de RMZ van de buitenlandse artiesten voor zich nemen, nog eens goeie voor zo’n tien miljoen. Danke, nonkel Poma.
Alleen, die woordvoerder wist ook nog te vertellen dat deze subsidies zullen worden gekoppeld aan het stimuleren van creaties. Dat is dan toch wel gek, want het FvV is een typisch « greatest hits »-festival of, zoals een collega het uitdrukte, er komt geen enkel werk in voor van na 1930, laat staan een creatie.
Nog een paar andere opmerkingen in die zin op een rijtje: de steun van privé-sponsors neemt nog toe ondanks de crisis, de devaluatie van onze munt speelt uiteraard de organisatoren parten en in sommige afdelingen werd het aantal concerten op de helft teruggebracht.
HAPPY BIRTHDAY
Verder staat het Festival vooral in het teken van verjaardagen. Zo in Kortrijk waar Orlandus Lassus (450 jaar geleden geboren) wordt herdacht. In Tongeren komen dan weer o.a. Zoltan Kodaly en Igor Stravinsky aan bod die beiden dit jaar honderd zouden zijn geworden indien Vadertje Tijd zich intussen niet over hen had ontfermd.
Maar 1982 is op de eerste plaats het Haydn-jaar (°1732). Werk van deze Oostenrijkse componist is dan ook zowat overal terug te vinden. Zo ook in Brugge, waar verder nog Alessandro Stradella (overleden 1682) en Maria van Boergondië (overleden 1482) aan de eer zijn.
Antwerpen pakt vooral uit met een Mahler-Berlioz-avond door het London Symphony Orchestra onder de leiding van Claudio Abbado en met Jessye Norman als sopraan. In Mechelen staat naast Haydn vooral de jeugd centraal. Ook is de decentralisatie hier het meest consequent doorgevoerd.
En dan is er nog de afdeling « Brussel-Leuven-Gent en Historische Steden ». Naast de krachtlijnen die reeds werden aangestipt, verdient de Karol Szymanowski-herdenking (1882-1937) hier toch wel een speciale aandacht. Om deze Poolse componist naar het grote publiek te brengen werd er een beroep gedaan op zeven Poolse ensembles (wat niet zo logisch is als het op het eerste gezicht lijkt : in Kortrijk gaat men b.v. Japanners optrommelen om Bach uit te voeren). Nu zijn sinds kort echter de culturele betrekkingen tussen Polen en ons land verbroken, zodat dit natuurlijk enkele vragen doet rijzen. Jan Briers hoopte dat het ministerie van cultuur voor « zijn » festival een uitzondering zou maken. Hij zei letterlijk : « Die sukkelaars van Poolse artiesten zullen het als een herademing beschouwen als ze eens naar hier kunnen komen ». Moet er nog zand zijn ?
HET FESTIVALT NOG MEE
De traditionele « happening » in de Gentse Sint-Pietersabdij zal in het teken staan van « Mens, muziek en machine », terwijl ze er een broertje bijkrijgt in de Bijloke, waar evenwel de hoofse muziek centraal zal staan.
Gent is overigens het zorgenkind van het festival want, waar Gerard Mortier van de Muntschouwburg als een gevierde gast op de persconferentie aanwezig was, daar lijkt de samenwerking met de Opera voor Vlaanderen en meer bepaald met die van Gent minder vlot te verlopen. Maar volgens Briers zal het allemaal nog wel meevallen.

Referentie
Ronny De Schepper, Kassuccessen in het kader van bezuinigingen, De Rode Vaan nr.10 van 1982

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.