Het zal morgen al 35 jaar geleden zijn dat Walter (eigenlijk Wladziu Valentino) Liberace is overleden.
Hij werd geboren in Wisconsin. Zijn moeder Frances Zuchowski was een Pools-Amerikaanse en zijn vader Salvatore “Sam” Liberace, een Italiaan. Hij groeide op in een muzikale familie en werd opgeleid als klassiek pianist. Liberace bleek zeer talentvol te zijn en werd zelfs een wonderkind genoemd. Toen hij 22 jaar was, werd hij uitgenodigd om met het Chicago Symphony Orchestra te spelen. Hij speelde moeiteloos werken van Franz Liszt en Sergej Rachmaninov.
Zijn carrière als klassiek pianist verliep goed, maar zijn eigenaardige encores waarin hij ook populaire deuntjes ten gehore bracht, bevielen het publiek nog beter. Op aanraden van zijn oudere broer George (een violist die hij later geregeld zou uitnodigen in zijn televisieshow) is hij daarom populaire muziek gaan spelen omdat hier veel meer te verdienen viel. Later zou hij zijn acts omschrijven als “klassieke muziek zonder de saaie stukken”.
In het begin van zijn carrière trad hij op onder de naam Walter Busterkeys, maar op aanraden van een vriend ging hij uiteindelijk verder onder zijn achternaam.
In de jaren 1940 speelde hij vooral in de dinner- en nachtclubs van de grote Amerikaanse steden. In 1943 verscheen hij in een aantal Soundies (een soort voorloper van de videoclip). Twee nummers uit zijn nachtclubacts, “Tiger Rag” en “Twelfth Street Rag” werden in die vorm populair.
Op de duur gaf hij zijn “klassieke” interpretaties een dergelijke smartlappensaus mee dat de echte liefhebbers er niet goed van werden. Maar de dollars rolden. Zodat Liberace misschien nog het meest gekend is door zijn one-liner “I cried all the way to the bank“.
Op 4 februari 1987 overleed hij in Palm Springs op 67-jarige leeftijd aan een hartkwaal als gevolg van aids. In 2013 gaf Michael Douglas een intense vertolking van zijn personage in “Behind the candelabra” van Steven Soderbergh. Ook een pluim voor tegenspeler Matt Damon als de minnaar op wiens memoires de film is gebaseerd. Voor beide topartiesten moeten de homoseksuele scènes wel echt “gewaagd” geweest zijn in het kader van hun carrière. (Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 