Vandaag wordt de Chinese violiste Bin Huang vijftig jaar (foto YouTube). Ze werd immers geboren in Hunan (Chinese volksrepubliek) op 22/7/1971.

Ze was de zevende laureate in de Elisabethwedstrijd 1993. Een beetje verrassend. Ikzelf zag ze pas elfde. Ze is begonnen op vierjarige leeftijd. Haar vader is fysicus en haar moeder is wiskundige. Ze spreekt tamelijk goed Engels omdat ze in de VS heeft gestudeerd bij jurylid Berl Senofsky na haar opleiding in Peking. Tijdens het interview met Fred Brouwers heeft ze voortdurend de slappe lach, maar haar uitvoeringen zijn juist véél te serieus. Ze houdt niet van hedendaagse muziek, haar voorkeur gaat naar klassiek en romantiek. Vooral de kamermuziek trouwens. De Ravel heeft ze gekozen omdat het gemakkelijk in te studeren was met een opgelegde begeleider (in haar geval Jozef De Beenhouwer met wie ze overigens niet echt “samenspeelt”, zeker niet in de “phrygische modus”, aldus Werthen). Een begeleider meebrengen uit China (of uit de VS voor mijn part) is uiteraard erg duur, maar de vraag kan dan worden gesteld wie voor de Stradivarius mag opdraaien die ze bespeelt? Overigens vergde de Ravel met zijn vele agressieve pizzicato’s (hij wil namelijk een bluesgitaar uitbeelden) een regelrechte bedreiging voor de Stradivarius die zij alvast opnieuw zal moeten stemmen voor de Brahms, die ook zij (net als drie anderen) speelde. Ik vond dat ze dat beter deed dan Rizzi. Ook haar “zigeunerglissandi” zoals Geraets dat noemt, want ik vind (net als Werthen) dat dit bij Brahms past. Op het einde maakte ze wat foutjes, maar volgens Werthen kwam dat omdat Zollman haar teveel opjoeg. Anderzijds merkt Nicolas Blanmont in “La Libre Belgique” op dat het orkest nu beter speelde dan bij Rizzi, omdat o.a. de hobo-solist was vervangen. Commentaar over de preselecties: virtuoze techniek maar geen inzicht. Ze imiteert wellicht gewoon een groot violist. Haifetz misschien, denkt Werthen. In 1997 deed ze opnieuw mee, maar Mirek Czerny had dat niet door en vond ze tijdens de halve finales dan ook maar gewoontjes. Zo zie je maar, dat slordigheid soms ook z’n voordelen kan hebben, namelijk onbevooroordeeld zijn!

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.