Trouwe lezers van deze blog weten dat ik de jaren dat ik voor de socialisten heb gewerkt het liefst uit mijn leven zou weggommen, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik in die periode geen toffe mensen heb ontmoet. Meestal waren dat dan gewone militanten, geen leidinggevende personen. Hervé Devos bijvoorbeeld. Hij werkte bij het Vlaams ABVV en is nu de coördinator van Linx+ en van de ABVV seniorenwerking. In het jongste nummer van het blad “Vakbond in beweging” van het ABVV regio Antwerpen wordt hij geïnterviewd door Peter Dekort. Ik wou per se een foto van Hervé bewaren en daarom heb ik de openingspagina van het interview ingescand. Maar aangezien ik dat dan toch gedaan had, kon ik net zo goed ook de begeleidende tekst overnemen, vond ik…

VIB: Hervé, je werd geboren in Brugge, in de tijd van Achiel Charbon. Klopt dat?
Hervé:
Dat klopt. En ik werd ook geboren in een kansarm gezin. Mijn moeder stond er alleen voor vanaf mijn geboorte. En haar loon als kuisvrouw was zo gering dat je er na 48 uur werken per week niet kon van leven. Ik herinner me nog, toen ik in het eerste studiejaar tot 10 leerde tellen, verdiende ze precies 10 frank per uur. En een groot brood kostte op dat moment 7 frank.
VIB: Meer dan 50 jaar later herinner je je die bedragen nog ?!
Hervé:
Ja, dat komt omdat we van de toenmalige COO een steuntje in de rug kregen: maandelijks kregen we een aantal bonnetjes waarmee we bij de bakker gratis brood konden afhalen. Ik heb dikwijls met zo’n bonnetje bij de bakker gestaan. “Goed voor 1 brood van 7 frank” stond erop. Als zesjarige in de rol van “bedelaar”, dat blijft wel bij.
In die tijd heb ik armoede in al zijn aspecten van nabij leren kennen. Maar achteraf bekeken ben ik er zeker niet rouwig om. Ik beschouw mezelf als ‘ervaringsdeskundige’.
VIB: Je kwam hoe dan ook met een serieuze handicap aan de start.
Hervé:
Wel, ik moet zeggen dat er nog een grotere handicap was waar ik moest tegen op boksen. Omdat mijn moeder erg katholiek was, werd ik ondergedompeld in de christelijke waarden. Zo moest je altijd dankbaar zijn. Bijvoorbeeld tegenover de vriendelijke mijnheer van de COO die bonnetjes kwam afgeven. Ook de waarde van de nederigheid werd gecultiveerd. In de catechismusles werd ons systematisch ingepompt hoe klein en nietig we wel waren. En tot slot was er de gehoorzaamheid tegenover het gezag. De meester in de klas, de baas op het werk, de pastoor in de kerk: ze hadden het allemaal goed met ons voor en ze wisten precies wat goed voor ons was. En dus moesten we hen met de passende eerbied en onderdanigheid benaderen.
VIB: En zo’n iemand komt uiteindelijk terecht bij het ABVV ?
Hervé:
Precies. Toen met de puberteit ook mijn rechtvaardigheidsklieren tot volle ontwikkeling kwamen ben ik geëvolueerd van heel braaf en katholiek naar heel rebels en socialist. En zeg nu zelf : er zijn weinig mensen die zo’n goede opleiding als ik gekregen hebben om later heel bewust en overtuigd socialist te worden.
VIB: Maar je bent je carrière wel niet in het ABVV begonnen ?
Hervé:
Nee. Ik was erop gericht om “mensen te helpen”, en dus werd ik sociaal assistent. Aanvankelijk ging ik samen met mijn echtgenote aan de slag als “opvoedersechtpaar”. Aansluitend op de “wittebroodsweken” runden we onder ons twee een tehuis met 15 gerechtskinderen. Een erg druk huishouden. We werkten er dag en nacht, 7 dagen op 7, de volle 365 dagen per jaar. Later schakelden we over op “begeleid wonen” waarbij we met volwassen psychiatrische patiënten samenwoonden. Na een tiental jaar waren we op dat punt wel “verzadigd”. Ik werd toen directeur van een tehuis voor zwaar mentaal gehandicapten.
VIB: En dat heb je toen ingeruild voor het ABVV ?
Hervé:
Wel, normaal gezien zat ik daar vandaag nog, maar op een bepaald moment werd de inrichtende macht van de instelling overgedragen aan een kloosterorde. En die zagen het uiteraard niet zitten om iemand zoals ik aan het roer van hun instelling te laten. En zo stapte ik na 20 jaar gehandicaptenzorg over naar het vakbondswerk.
VIB: En het beviel je!
Hervé:
Dat kan je wel zeggen.
De rest van het interview moet je zelf maar lezen in “Vakbond in Beweging”. Een nummer kost 0,75 euro en een jaarabonnement heb je voor drie euro. Men kan het bestellen bij ABVV-regio Antwerpen, Ommeganckstraat 35, 2018 Antwerpen of via mail: peter.dekort@abvv.be.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.