Nastassja Kinski (foto Sportsforpeace via Wikipedia) werd geboren als Nastassja Nakszynski in West-Berlijn als dochter van acteur Klaus Kinski, met wie ze in haar jeugd echter weinig contact had.

Ze maakte haar filmdebuut in “Falsche Bewegung” van Wim Wenders uit 1975. In 1978 stond ze tegenover Marcello Mastroianni in “Cosi come sei” van Alberto Lattuada (foto). De nog altijd erg jonge Nastassja verklaarde later dat ze zich geëxploiteerd voelde en soms naaktscènes tegen haar wil deed.

Rond die tijd kreeg ze een relatie met de veel oudere filmregisseur Roman Polanski. Hij financierde haar acteerstudie. In 1979 gaf hij haar de titelrol in zijn versie van “Tess of the d’Urbervilles” van Thomas Hardy. Niet lang nadat ze succes had geboekt met deze film, poseerde ze voor de bekende fotograaf Richard Avedon. De resulterende poster, waarop ze naakt staat met enkel een grote wurgslang om haar lichaam, maakte haar een populair sekssymbool. Rond deze tijd deelde ze een appartement met Demi Moore.
In de jaren tachtig kreeg ze een relatie met de Egyptische filmmaker Ibrahim Moussa. Ze waren getrouwd van 10 september 1984 tot 1992. Ze kregen twee kinderen; een zoon, Aljosha, geboren in 1984, en een dochter, Sonja, geboren in 1986.
In 1982 was ze te zien in “Cat People” van Paul Schrader als een vrouw die verandert in een panter na de seks, en het jaar daarop in “Paris, Texas” van Wim Wenders. Latere films waren minder succesvol, zoals “Unfaithfully Yours”, waarin ze Dudley Moores vrouw speelt, en “Hotel New Hampshire” naar het boek van John Irving, waarin ze – tegenover Jodie Foster en Rob Lowe – de vrouw in een beerkostuum speelt, beiden uit 1984. Een reusachtige flop was “Harem”, een Franse film uit 1985 van Arthur Joffe, waarin Nastassja Kinski wordt ontvoerd om deel uit te maken van de harem van Ben Kingsley.
In 1987 volgde nog “Maladie d’amour” van Jacques Deray, waarin Nastassja Kinski een verhouding heeft met de kankerspecialist Michel Piccoli. Daaraan komt een einde als ze verliefd wordt op z’n assistent Jean-Hugues Anglade. Die geeft uiteindelijk toch de voorkeur aan zijn werk, zodat Juliette (Kinski) terug bij Raoul (Piccoli) terechtkomt. Als ze echter ernstig ziek wordt is het enkel Clément (Anglade) die in staat is haar “maladie d’amour” te genezen. Oorspronkelijk zou dit scenario van Danièle Thompson door Zulawski verfilmd worden, maar die bedankte ervoor. Die zag wellicht al in dat dit op melodramatiek zou uitdraaien. Er is ook nog een rolletje weggelegd voor Jean-Claude Brialy.
In 1992 scheidde ze van haar Egyptische echtgenoot cineast Ibrahim Moussa om samen te leven met Quincy Jones (°1933), die ze in 1995 weer verlaat als bij hem een hersentumor wordt vastgesteld. Toch wil ze dat hij 900 miljoen ophoest voor hun dochter Kenya. Uit haar eerste huwelijk heeft ze een zoon en een dochter: Aljosha (°1984) en Sonia (°1987).
In die tijd was Kinski te zien in meer artistieke films voor een kleiner publiek, zoals “In weiter Ferne, so nah!” van Wim Wenders uit 1993. In 1994 daarentegen was ze samen met Charlie Sheen te zien in een domme avonturenfilm “Terminal velocity” en in 1997 in het serieuze drama “One Night Stand” van Mike Figgis. In 2001 verklaarde Kinski dat ze leed aan narcolepsie.

Ronny De Schepper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.