Zoals je aan de eerste woorden van dit “artikel” kunt merken, ging hieraan een lange bijdrage over prof.Verhulst als historicus vooraf. Helaas ben ik deze tekst op een mysterieuze manier kwijtgeraakt toen ik het tussentiteltje FLAMINGANT in black zette. Ik ben hierover zo ontgoocheld dat ik niet opnieuw ga beginnen. Misschien zoek ik eerder nog een dichtst bijzijnde boom om mij aan op te hangen! Computers? Bah!

FLAMINGANT
Behalve als historicus, heeft Adriaan Verhulst zich in Vlaanderen ook geprofileerd als flamingant en liberaal vrijzinnige. Reeds als student was hij actief als bestuurslid van de vrijzinnige studentenvereniging ’t Zal Wel Gaan en hoofdredacteur van het blad van het Liberaal Vlaams Studentenverbond. Jarenlang was hij algemeen secretaris (1957-1965) en vervolgens voorzitter (1965-1984) van het Willemsfonds. In 1965-1968 was hij een spilfiguur binnen het Overlegcentrum van Vlaamse Verenigingen (OVV). Vanuit het OVV lag hij mede aan de basis van het Cultuurpact (1971) en werd hij een van de hoofdrolspelers in het Vlaamse verzet tegen het Egmontpact.
Samen met onder meer Walter Prevenier en Marcel Bots richtte hij in 1982 het Liberaal Archief op, waarvan hij van 1996 tot aan zijn dood de voorzitter was.
Zijn flamingantisme had hij van huis uit meegekregen. Maar terwijl het flamingantisme van zijn vader tijdens de Tweede Wereldoorlog in collaboratie ontaardde, sloeg de jonge Adriaan Verhulst resoluut een andere richting in: die van het vrijzinnig humanisme, waaraan hij zijn hele leven trouw bleef. Het verhaal van zijn vaders wederwaardigheden en zijn eigen Vlaamse bewustwording heeft hij in 2000 geschetst in het boek Zoon van een “foute” Vlaming.
Van 1969 tot 1988 was hij ook voorzitter van de raad van bestuur van de staatsomroep BRT.
In 1995 ging Verhulst met emeritaat. Dit verhinderde hem allerminst om wetenschappelijk actief te blijven op diverse fronten. Kort voor zijn overlijden verscheen van zijn hand nog het boek The Carolingian Economy bij de Cambridge University Press. In het jaar dat hij met emeritaat ging, werd zijn wetenschappelijk carrière bekroond met de prestigieuze vijfjaarlijkse Ernest-John Solvayprijs, een van de hoogste wetenschappelijke onderscheidingen in België.

Publicaties
Een overzicht van de publicaties van Adriaan Verhulst tot 1995 in Georges Declercq (1995), ‘A bibliography of Adriaan Verhulst’.
Liber Amicorum Adriaan Verhulst, Gent, Willemsfonds, (1995), 232 p. Met bijdragen over A. Verhulst door Walter Prevenier, Piet Van Brabant, Clem De Ridder, Michel Oukhow, Georges Declercq en Paul Vandenbussche.
Walter Prevenier & Erik Thoen (1995), ‘The scholarly career of professor Adriaan Verhulst’, in: Jean-Marie Duvosquel & Erik Thoen (eds.), Peasants & Townsmen in Medieval Europe. Studia in honorem Adriaan Verhulst, Gent, p. 15-30.
Marc Ryckaert (2002), ‘In memoriam Adriaan Verhulst (1929-2002)’, in: Handelingen van het Genootschap voor Geschiedenis te Brugge, jg. 139, p. 319-322.
Erik Thoen (2006), ‘Adriaan Verhulst (1929-2002) en de Gentse historische school. Een subjectieve visie op een groot historicus’, in: Handelingen der Maatschappij voor Geschiedenis en Oudheidkunde te Gent, nieuwe reeks, jg. 60, p. 31-47.
Walter Prevenier (1998), ‘Adriaan Verhulst’, in: Nieuwe encyclopedie van de Vlaamse Beweging, Tielt, p. 3239-3240.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s