Morgen wordt Herman Schueremans zestig jaar. Ik heb vaak met hem te maken gehad. Eerst als PR-mannetje van WEA. Toen hij daar wegging omdat de organisatie van Torhout-Werchter te veel tijd opslorpte, heeft hij me zelfs nog eens gepolst of ik zijn job niet wou overnemen (ter gelegenheid van het interview met The Doors). Daarna heb ik hem natuurlijk een aantal keren ontmoet en gesproken naar aanleiding van dat dubbelfestival. Zo leerde ik hem ook kennen als een gepassioneerd wielerliefhebber. Hieronder volgt dan ook een telefonisch interview uit 1985, toen hij besloten had een wielerploeg te sponsoren. Later veranderde hij het geweer van schouder en organiseerde hij de Ronde van België, die onder zijn leiding de naam Torhout-Werchter-Classic meekreeg. Hier zat ik met hem in de wagen achter Maurizio Fondriest toen die naar de overwinning snelde. Weer enkele jaren later zat Schueremans in een panel op het Feest van de Rode Vaan samen met o.a. José De Cauwer om over de toekomst van het wielrennen te discussiëren. In 1980 had hij trouwens reeds eerder deel uitgemaakt van een panel op ons Feest (zie foto) maar toen ging het over de toekomst van de Belgische platenindustrie. In de jaren negentig tenslotte kwam Herman Schueremans in het parlement terecht (voor de VLD) en alhoewel hij daar volgens critici (te) vaak afwezig was, ben ik hem toch ook daar weer tegen het lijf gelopen, toen ik voor de SP de debatten over het statuut van de artiest volgde.

Zaterdag wordt het nieuwe Vlaamse wielerseizoen op gang geschoten met, hoe kan het ook anders, Gent-Gent. Steeds minder mensen liggen daar echter van wakker, maar toch is er nu in de duisternis van de Vlaamse wielrennerij een lichtje verschenen, zoiets als een aansteker in Vorst-Nationaal. Voor het eerst wordt een wielerploeg immers gesponsord door een rockfestival (Torhout-Werchter) en dat houdt meteen in dat we hier met een nieuwe houding tegenover de wielersport te maken krijgen. We vroegen Herman Schueremans, het brein achter T-W naar het hoe en het waarom.
Herman Schueremans : Omdat T-W een vzw is die, ondanks een redelijke toegangsprijs voor een goed programma, toch nog winst maakt, hebben we twee jaar geleden gezegd : laten we eens iets doen in de film. Dan hebben we « Brussels by night » gesponsord omdat we een lans wilden breken voor een film die nu eens niet rond een mesthoop en een hooizolder draaide, maar tegelijk hadden we gezegd dat dit eenmalig was omdat we telkens iets anders wilden doen. Zo hadden we dit jaar eerst aan het sponsoren van een toneelgroep gedacht, maar uiteindelijk hebben we de voorkeur gegeven aan de sport, wat toch ook een vorm van cultuur is. En dan opteerden we meer bepaald voor een niet-elitaire sport waarin het de laatste tijd niet zo goed gaat, het wielrennen dus. Vooral omdat er daar iemand rondloopt, namelijk Ward Wouters, een notoir socialist trouwens, die deze kwalen van het wielrennen wil genezen, o.m. door jonge mensen volgens de goede manier op te leiden. Dat houdt in : geen kermiskoersen, goede begeleiding, actie tegen doping… Wij doen dat echter niet om meer volk te hebben of zo.
— En daarom ook dat voorstel om « No nukes » op de truien te zetten ?
H.S.:
Inderdaad, het was ons toch om het even. Wij wilden gewoon iets doen met jonge gasten en daarom zeiden we : laten we het plezant houden en met een stunt uitpakken. Maar in de praktijk werd snel duidelijk dat bepaalde organisatoren daar niet zo mee opgezet waren en dan moet je toch opletten dat je de ploeg op die manier niet onthoofdt. Maar het feit dat we dat nu zo hebben verteld is eigenlijk ook reeds een goede reclame en dat in een wereldje dat traditioneel nogal « klassiek » denkt.
— Bij de film van Didden heb je gesteld : we doen dat maar één keer. Betekent dit voor de wielerploeg : we doen dat maar één jaar ?
H.S. :
Er is overeengekomen dat we ons eerst gaan verloven en dat we dan gaan trouwen. De verlovingstijd is één jaar en net als alle moderne huwelijken mikken we daarna nog op twee jaar. Maar of er überhaupt getrouwd wordt, dat wordt beslist in augustus. Dat zal dan gebaseerd zijn op het al dan niet geslaagd zijn van het opzet en op de financiële mogelijkheden van T-W.
— En dat “geslaagd zijn” moet dat uitgedrukt worden in overwinningen of wat ?
H.S. :
Neenee, de verwachtingen zijn dat onze renners zich op een sportieve manier zoveel mogelijk tonen in belangrijke wedstrijden. Het is belangrijker eervol te verliezen dan een overwinning te kopen, daarvoor is bij ons overigens geen budget aanwezig.
— Jullie schijnen ook reeds zeker te zijn zijn van een deelname aan de Tour.
H.S. :
We zijn toch tenminste even valabel als de andere ingeschreven Belgische ploegen (Dries en Lotto, red.) op uitzondering van Splendor dan. Tenslotte heeft onze ploeg vorig jaar in het rondewerk en met name in Levitan-organisaties als de Dauphiné Libéré en de Ronde van de Toekomst een goed figuur geslagen.
— En verder hangt het ook af van T-W ’85 zelf, zeg je, maar dat wordt welhaast zeker weer een voltreffer. Tussen ons gezegd en gezwegen, staan er al namen op papier ?
H.S. :
Op dit moment is nog geen enkel contract getekend, maar als alles goed zit, zullen we dit jaar eindelijk The Pretenders kunnen programmeren, die reeds tweemaal om zeer valabele redenen zijn weggebleven (namelijk dood en nieuw leven) en ook Paul Young zou dit jaar definitief zijn. Ik maak me sterk dat ik nog twee andere toppers vind, zodanig dat we vier sterke namen hebben die goeie muziek brengen en toch veel volk trekken. En dan nog drie of vier groepen voor « puristen », hé.
En natuurlijk wint Benny Van Brabant twee ritten in de Tour op die dagen om het succes volledig te maken.
Uiteindelijk zou het niet Benny Van Brabant die voor de ritoverwinningen zou zorgen, maar wel Ludwig Wijnants, die daardoor een vriend voor het leven zou worden van Herman…
Zelf namen we in 1988 nogmaals de telefoon ter hand want…
Van 9 tot en met 14 augustus heeft de eerste Torhout-Werchter Classic plaats. Een première en toch ook weer niet, want het betreft hier een heruitgave van de aloude Ronde Van België. Aangezien deze rittenkoers de laatste jaren een beetje aan het slabakken was, gebruiken de huidige organisatoren, te weten Herman Schueremans van de Torhout-Werchter popconcerten en Aimé Van Hecke van het Nieuwsblad, deze term niet graag. Eigenlijk is de nieuwe organisatie gewoon daarop geënt omdat er dáárvoor wel een plaatsje op de internationale wielerkalender voorzien was en voor een totaal nieuwe organisatie niet.
Herman Schueremans:
Ik heb altijd graag met de fiets gereden. Ik vind het een keiharde sport, waar je een correct karakter kan in kweken. Maar de idee van een eigen wielerwedstrijd is er eigenlijk gekomen via de sticker van Kamagurka « Torhout-Werchter? Geef mij maar Gent-Wevelgem! » die een generatieconflict aantoonde. Aangezien Torhout-Werchter bij jonge mensen wellicht zelfs nog beter klinkt dan Milaan-San Remo of Parijs-Roubaix, vonden we dat we de interesse van de jeugd best opnieuw konden aanzwengelen door een wielerwedstrijd te organiseren tussen onze twee festivalsteden. Daarbij opteerden we van bij de aanvang voor een hoog niveau, het mag zeker geen kermiskoers zijn. Maar daarnaast brengen we bij de start- en aankomstplaatsen ook optredens van rockgroepen zoals Dr.Feelgood, Raymond van het Groenewoud, Arno Hintjens of The Skyblasters omdat dit de jeugd nu eenmaal aanspreekt. Bij Amerikaanse en Engelse rockartiesten is cycling naast rafting (à la Deliverance met een vlot een stroom afvaren) overigens zeer populair, lenk maar aan Peter Gabriel, Elvis Costello of Eric Clapton, en zo hopen we bij de jeugd opnieuw interesse te kweken voor het wielrennen. Dat doen we ook via het element « mode ». Voor de leiderstruien hebben we Walter van Beirendonck, één van de « Antwerpse zes », aangezocht. Dat zijn dan motieven van dierenvellen geworden: een luipaard voor het algemeen klassement, een giraf voor het puntenklassement (voor wie zijn hoofd het eerst over de meet kan steken), een berggeit uiteraard voor het bergklassement, een slangenvel voor de knelpunten (want daarvoor moet je « sneaky » zijn) en een tijger voor de beste jongere. Verder zullen er in de reclamekaravaan ook mensen uit de non-profit sector meerijden, ik denk daarbij op de eerste plaats aan Artsen Zonder Grenzen en Amnesty International. Kortom, we willen vooral het vooroordeel uit de weg ruimen dat wielrennen iets minderwaardigs is. En via die hernieuwde belangstelling hopen we dan ook dat er meer jongeren aan wielrennen gaan doen, zodat de Belgische wielersport misschien aan een heropstanding toe is. Tenslotte is er veel meer kans dat er een Eddy Merckx opduikt, als men tienduizend jongeren heeft die het wielrennen beoefenen dan als het er maar een paar zijn.
— Ik dacht dat het probleem in België niet zozeer de kwantiteit dan wel de kwaliteit was. Dat onze jonge renners niet genoeg karaktersterkte aan de dag konden leggen…
H.S.:
Dat is wel juist, maar als men het hier in België over kwantiteit heeft, dan gaat het voornamelijk over het aantal wedstrijden, want het aantal jonge beoefenaars neemt wel degelijk elk jaar af, hoor. Ik denk dat er op dit moment vele talentvolle jongeren zijn die misprijzend op dat wielrennen neerkijken en liever een andere sport beoefenen. Dat willen wij veranderen. Vandaar ook dat wij er geen kermiskoers willen van maken. Neem nu de koninginnenrit, Torhout-Werchter dus of wat dacht je. Die start in de Vlaamse Ardennen, genoegzaam bekend uit Gent-Gent en de Ronde van Vlaanderen. In het Pajottenland doen we de Alsemberg aan, zoals in de finale van Parijs-Brussel. En dan gaat het tweemaal over de kasseien van Wakkerzeel, samen 16km, bijna een Parijs-Roubaix waardig, over een totale afstand van 250km. Dat is wat anders dan een ritje van 38km in de Tour de France, hé!
— Over de Tour gesproken, gezien juist al die lovenswaardige opties moet je wel erg ongelukkig zijn met de gang van zaken in « la grande boucle » ?
H.S.:
Dat is uiteraard een zeer spijtige zaak, maar daar kunnen wij nu eenmaal niets aan doen en het kan ook niet van aard zijn om een dergelijk evenement als het onze daarom te schrappen. Maar verder, wat kan ik daarover zeggen ? Delgado noch Theunisse zullen bij ons aan de start zijn en we zijn daar zeker niet rouwig om. Voor mij hoeft er overigens geen grote naam te winnen, al zijn wij natuurlijk wel fier dat naast de grote namen uit België en Nederland ook de ploegen van Fondriest en Bugno aan de start zullen zijn. Ik hoop echter gewoon dat de beste wint en dat ervoor geknokt wordt. Dat is ook de inhoud van een brief die de renners voor de start zullen krijgen. Daarnaast krijgen ze ook nog een CD van Michael Jackson.
Als ze dan maar niet « bad » worden

Referenties
Jan Draad, Herman Schueremans aan het lijntje, De Rode Vaan nr.9 van 1985
Jan Draad, Herman Schueremans aan het lijntje, De Rode Vaan nr.32 van 1988

Een overzicht van Rock Werchter

1980
1981
1982
1987
1988

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s