In “Bird on a wire” (John Badham, 1990) moet Goldie Hawn weer niets anders doen dan gillen, zij het dat ze tegenspeler Mel Gibson – en dus ook de kijker – daarbij meestal een leuke kijk op haar billen gunt. Toch is het Goldie Hawn’s ranke lijfje dat heel deze productie schraagt. Zoals de onevenaarbare Barry Norman op de BBC zei: “At 47 she’s still looking cute, there should be a law against that! But I bet that somewhere in an attic a portrait of her is getting older every second.” (Op 47 ziet ze er nog altijd schattig uit, men zou zoiets moeten verbieden! Maar ik wed dat ergens op een zolder een portret van haar met de seconde ouder wordt.) En nu maar hopen dat uw kennis van de wereldliteratuur ver genoeg reikt om het grapje ten volle te appreciëren!

Lees verder ““Bird on a wire”” →