Het is vandaag 120 jaar geleden dat er muiterij uitbrak op de pantserkruiser Potemkin. Toen de opstand tegen het tsaristische regime ook oversloeg naar de havenstad Odessa, waar het schip lag aangemeerd, hielden de troepen een slachting in de bevolking, iets wat twintig jaar later emblematisch in beeld werd gebracht door de Sovjetrussische filmregisseur Sergei Eisenstein.
Op 9 november 1989 was er de val van de Berlijnse muur. Het eerste wat de Oost-Duitsers doen is zich massaal porno aanschaffen. Voor de rest wordt de “bevrijding” vooral gevierd met popconcerten. Volkomen terecht want de val van het communisme is op de eerste plaats te wijten aan het feit dat enerzijds dankzij de technologie (satelliettelevisie, schotelantennes), anderzijds dankzij de glasnost MTV nu ook achter “het ijzeren gordijn” kon worden ontvangen. Toch kan het er bij mij nog altijd niet goed in waarom een economische doctrine, die het communisme op de eerste plaats toch is, zich zo inliet met het verbieden van seks, pop en avantgarde.
Lees verder “35 jaar geleden: de val van de Muur…”
De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar viert vandaag zijn 75ste verjaardag en volgende maand komt zijn volgende film uit (“The room next door”).
Lees verder “Pedro Almodóvar wordt 75…”
Het is vandaag al twintig jaar geleden dat op het Filmfestival van Berlijn de film “Goodbye Lenin” van Wolfgang Becker in première ging. Zelden heb ik een film gezien waarmee ik mij zo geamuseerd heb, maar ook ontroerd ben geweest. Een film van Oost-Duitse makelij zou ik bijna zeggen want de toestanden in de voormalige DDR worden haarscherp en met veel zin voor relativiteit en humor in de verf gezet. Destijds gaf Linda Crivits mij de toelating om haar recensie voor het tijdschrift “Film” over te nemen.
Lees verder “Twintig jaar geleden: première van “Goodbye Lenin” op het Filmfestival van Berlijn”
Gregori Alexandrov (1904-1984) was een medewerker van Sergei Eisenstein, die in 1934 zelf uitpakte met “De vrolijke jongens”. Aangezien het een musical was, kwam hij meteen op de zwarte lijst terecht, maar Stalin himself liet hem er weer af halen. Stalin was immers een grote liefhebber van filmmusicals. Zonder hem zouden ze wellicht zelfs geen kans gemaakt hebben binnen de staatsfilmproductie. En Stalin bekloeg zijn ingreep allicht niet: Alexandrov maakte nadien immers “Wolga, Wolga” en Stalin was hierop zo verzot dat hij de film tientallen keren heeft bekeken en hem ook ten geschenke deed aan president Roosevelt. Later volgde nog in 1949 “Ontmoeting op de Elbe”, een Russische visie op de koude oorlog. We konden in het westen slechts kennismaken met de films van Alexandrov dankzij de documentaire “East Side Story”. Deze bestaat immers uit fragmenten van meer dan twintig Oost-Europese musicals die nooit eerder in het Westen te zien waren. Socialistische musicals, kan dat eigenlijk wel? En gaat het dan over droom of werkelijkheid? Linda Crivits geeft u het antwoord op al uw vragen.
Lees verder “25 jaar geleden: première van “East Side Story””
dagelijks iets degelijks 