Zestig jaar Mechels Miniatuur Theater

Zestig jaar Mechels Miniatuur Theater

Op 1 december 1956 brachten zij hun eerste voorstelling van « De verdwaalde plant » van Piet Sterckx in hun zelf ingericht zaaltje « Huize Hemelrijk » met slechts 50 stoelen. Dit stuk was geschreven op vraag van (en dus ook gecreëerd door) het Nederlands Kamertoneel uit Antwerpen (in 1953 gesticht door Tone Brulin). Het ontstaan van het MMT valt dus te situeren in de opkomst van de kamertoneelbeweging in de jaren vijftig in Vlaanderen. Bij de initiatiefnemers treffen we namen aan als Luc Philips en Franz Marijnen. Het was inderdaad een geestdriftige groep jongelui, afgestudeerden aan het plaatselijke conservatorium, die in de jaren vijftig de hoofden bij elkaar staken en besloten onder impuls van hun leraar Luc Philips een eigen gezelschap op te richten. Het Mechels Miniatuur Theater werd geboren. Jan Reusens werd de eerste directeur.

Lees verder “Zestig jaar Mechels Miniatuur Theater”

Het gebeurde op 1 december

Het gebeurde op 1 december

10 jaar geleden overleed de Franse actrice Claude Jade op 58-jarige leeftijd aan de gevolgen van leverkanker. Claude Marcelle Jorré werd geboren in Dijon en studeerde daar ook aan le Conservatoire d’art dramatique. Vervolgens ging zij naar Parijs, waar zij werd ontdekt door François Truffaut, die haar de rol van Christine Darbon gaf in zijn film Baisers volés en Domicile conjugal. Jade kreeg daardoor ook bekendheid buiten de grenzen en vestigde zo de aandacht van Alfred Hitchcock op zich, die haar de vrouwelijke hoofdrol gaf in zijn film Topaz (1969). Dit leidde tot een internationale carrière in de Verenigde Staten, Italië, Japan, Duitsland en zelfs de Sovjetunie (Lenin in Paris). Jade speelde ook in drie Belgische films: het cultsucces Home Sweet Home (1973) van Benoît Lamy (over opstand in een bejaardentehuis, met Jade als verpleegster), Le Témoin (1969) van Anne Walter en twee rollen – Anne en Juliette – in Le Choix (1975) van Jacques Faber. Daarnaast speelde Jade natuurlijk voornamelijk in Franse films zoals Mon oncle Benjamin van Edouard Molinaro uit 1969 (zie bovenstaande foto).
Lees verder “Het gebeurde op 1 december”

Passies

Het is zeer moeilijk om Peter Nichols onder te brengen in één of andere theaterlade. Dat maakt zijn werk ook zo boeiend. Andere auteurs hebben zowat hun eigen handelsmerk. We associëren X met episch drama, Y met de mislukking van revolutionaire idealen, Z met de onmogelijkheid tot communicatie. Met Nichols is dit niet mogelijk. Nichols schrijft al meer dan 20 jaar voor diverse media en behandelt de meest uiteenlopende thema’s. Nochtans is in al deze verscheidenheid, van het ontroerend gewaagde « Een dag uit de dood van Piet Snot » tot het satirische wrange « Volksgezondheid » een gemeenschappelijke lijn te herkennen: een diepe bezorgdheid voor wat individuen elkaar aandoen. Dit is vootal duidelijk in «Passies».
Lees verder “Passies”