1948… the dark ages… de middeleeuwen… absoluut niet, zo oud ben ik nu ook weer niet. Mijn geboortejaar ja. In december. Een donkere maand, vergis u niet, net toen schonk de hemel ons 114 uren zonneschijn, tot heden een record tegenover het gemiddelde van 52 voor die maand. 1948, het jaar dat “geluk heel gewoon was” indien we de heren Kees van Kooten en Wim de Bie mogen geloven die de tekst van dat lied schreven op de noten van ‘Alone again’ van Gilbert O’Sullivan – Gerard Cox zou het de eeuwigheid (en nog steeds, vooral bij Radio 2 en de Madammen) inzingen.