Na het succes van Hamlet koos Laurence Olivier in 1955 voor een nieuwe Shakespeare-verfilming, namelijk van Richard III, waarbij hijzelf uiteraard de titelrol vertolkte. Hij liet zich daarvoor een neus aanmeten die Cyrano de Bergerac niet zou hebben afgeslagen. Laurence Olivier baseerde zijn karakterisering van Richard III overigens op de veel verachte theaterregisseur Jed Harris. Enkele jaren later ontdekte hij dat de animators bij Disney Harris gebruikten als basis voor de Grote Boze Wolf.