Op minder dan veertien dagen tijd kregen wij op De Rode Vaan in 1979 drie werken ter recensie toegeschoven over kinderliteratuur waarmee de Beverse criticus Eric Hulsens van ver of van nabij iets mee te maken had (zie « Over jeugdliteratuur wordt er veel geluld » r.v. nr. 38 en « Literaire kwaliteit moet primeren » r.v. nr. 43 van 1979). Alhoewel wij de twee verzamelbundels niet willen verloochenen, gaat ons hart toch uit naar het volgende, boeiende, leerzame en humoristische werkje (141 blz.), “Waarom lusten kinderen nog reuzen?” (met een schitterende ironische kaft). Ook het vormaspect draagt daar in niet geringe mate toe bij. Wij begroeten dan ook met veel plezier lnfodok (Bogaardenstraat 79, Leuven) in het kringetje van de goede progressieve uitgeverijen. Er is immers nog altijd veel plaats naast Kritak, het Masereelfonds en noem maar op.