25 jaar geleden: Qilian Chen op het Gentse Filmfestival

25 jaar geleden: Qilian Chen op het Gentse Filmfestival

De sopraan Qilian Chen werd geboren in Dalian, China, in 1957. Ze kwam naar België in het kader van ECOV 1985. Ze bleef studeren op het muziekconservatorium van Brussel bij Jules Bastin en kreeg een contract bij het koor van de Munt.

Ze werd 8ste in de Elisabethwedstrijd 1987, waarin ze “Ach ich füll’s” (Pamina in de Zauberflöte) met grote ernst en maîtrise had gezongen. “Jauchzet Gott” (cantate BWV 51) werd er een beetje te snel doorgejaagd, vooral door de schuld van de pianiste Paule Van den Driessche. De “Aria” van Van Rossum vertoonde enkele foutjes. Bij “Immer leiser wird mein Schlummer” (Brahms) had ze problemen met de uitspraak, maar ze zong zeer expressief. “Höre Israel” uit Elias van Mendelssohn was zeer ontroerend. “Ebben?” (La Wally) viel zozeer in mijn smaak dat ik haar reeds als een “magnifieke Butterfly” zag. Ook “Gretchen am Spinnrad” (Schubert) was zeer overtuigend. Over “Montparnasse” (Poulenc) heb ik niet veel te zeggen, evenals over “Zueignung” (Richard Strauss). Bij “Depuis le jour” uit Louise van Charpentier werd duidelijk dat haar opera-interpretaties bij de critici meer geliefd zijn dan haar liederen, maar toch merkt men ook hier een vibreren op in haar stem. Bij “Tu, che di gel sei cinta” (uit Turandot) merkt Gerard Mortier op dat ze dit geen hele opera volhoudt en dat is misschien wel waar. Op 15 oktober 1993 zong ze het kader van het Filmfestival van Vlaanderen “O mio babbino caro” uit “Gianni Schicchi” en “Un bel di vedremo” uit “Madama Butterfly”.

Lees verder “25 jaar geleden: Qilian Chen op het Gentse Filmfestival”

Twintig jaar geleden: Judith Vindevogel in “Jenufa”

Twintig jaar geleden: Judith Vindevogel in “Jenufa”

Na haar vervolmaking op ECOV 1985 ging Judith Vindevogel (na heel eventjes in 1987 een carrière in het lichte lied te hebben overwogen) zich vooral toeleggen op het hedendaagse repertoire. Toch was ze ook een Furie in de Muntschouwburg-versie van Francesco Cavalli’s “La Calisto”, zoals gedirigeerd door René Jacobs in april 1993, en een Bloemenmeisje in de “Parsifal” in de Vlaamse Opera 1996. In juni ’97 nam ze de travestierol van de molenaarsknecht Jano in Janaceks “Jenufa” op zich in de Nederlandse Opera.

Twintig jaar geleden: Petra Van Tendeloo in “Les Liaisons Dangereuses”

Twintig jaar geleden: Petra Van Tendeloo in “Les Liaisons Dangereuses”

Het sopraantje Petra Van Tendeloo (foto YouTube), geboren in 1972, stond complexloos op het podium, ook al was al wat ze zong niet vlekkeloos, in “Lo Speziale” van Haydn in de versie van Kameropera Transparant en ik blijf erbij dat ze een verademing is in het vaak muffe sopranenwereldje. Nàdat ze reeds een cursus bij ECOV had gevolgd, ging ze nog bij Erika Pauwels studeren. Ze specialiseert zich in operette (ze haalde in 1995 de finale van het Nico Dostal Concours) en is zelfs in theaterproducties te zien (Ivonne Lex). De bevestiging kwam er in 1996 toen ze in “Les Liaisons Dangereuses” overtuigend een halfnaakte Emilie op de scène zette, op wier rug Valmont een “ontroerende” brief aan Mme de Tourvel schrijft.

Twintig jaar geleden: Piet Vansichen in “Les Liaisons Dangereuses”

Twintig jaar geleden: Piet Vansichen in “Les Liaisons Dangereuses”

Piet Vansichen (foto Pinterest) werd geboren in 1962 en studeerde eerst in het KMC van Antwerpen en nadien privé bij Malcolm King in Brussel. Hij nam deel aan de ECOV-sessie van 1988 met “Les Mamelles de Tirésias”, in 1989 met “Rossini Carnevale” en in 1990 met “Der Kaiser von Atlantis”.

Lees verder “Twintig jaar geleden: Piet Vansichen in “Les Liaisons Dangereuses””

San-ky Kim

De Koreaan San-ky Kim zong tijdens de ECOV-sessies van 1990 als Belfiore in “Il viaggio a Reims” de lof van Frankrijk en was als Don José aan zijn minste prestatie toe. Niet te verwonderen echter want de man stond niet minder dan zeven maal op het podium! Zo zong hij o.a. samen met Martin Keller het duet van Zurga en Nadir uit Bizets “Parelvissers”, was hij in “La Bohème” de Rodolfo van de Tsjechische Helena Kaupova en kweelde hij met zowat alle mannelijke deelnemers de Franz Lehar-hit “Wie die Weiber” om dan tot afscheid samen met Lydia Mila als Violetta de hele groep aan te voeren in het fameuze “Libiamo” uit Verdi’s “La Traviata”. Nou moe!