Dertig jaar geleden verwekte de Franstalig-Belgische auteur Pierre Mertens schandaal met zijn roman “Une paix royale” (“Koninklijke rust”) die – ondanks het feit dat hij de uitvinder is van de belgitude (1) – een ongenadige blik werpt op de Belgische monarchie. Dit boek werd in het Nederlands uitgegeven in 1996 in een vertaling van Ernst Van Altena.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Une paix royale” (Pierre Mertens)”
35 jaar geleden zorgde een Franstalig-Zwitserse uitgeverij (Luce Wilquin) voor enige verbazing door in haar misdaadreeks een roman uit te brengen van een Gentse schrijfster, “Le jardinier de la solitude” van Michèle Morhange, twee jaar later vertaald als “De hof der eenzaamheid” bij uitgeverij Manteau. Dan zou ik haar ook interviewen.
Lees verder “35 jaar geleden: “Le jardinier de la solitude” van Michèle Morhange”
In eigen land kende de eerste roman van Françoise Mallet-Joris (1930-2016), “Le Rempart des Béguines”, in 1951 een “succès de scandale” om zijn lesbische inhoud, vooral omdat men in dit verhaal van een jong meisje dat verliefd wordt op de minnares van haar vader natuurlijk een autobiografisch verhaal zag.
Lees verder “Zeventig jaar geleden: “Le Rempart des Béguines” van Françoise Mallet-Joris”
dagelijks iets degelijks 