Vijf jaar geleden: bijgewerkte literaire canon schrapt ‘Gangreen 1’ van Jef Geeraerts

Vijf jaar geleden: bijgewerkte literaire canon schrapt ‘Gangreen 1’ van Jef Geeraerts

Lap, ’t is zo ver! Het eerste literaire slachtoffer van de politieke correcten is gevallen. Niet helemaal verwonderlijk is het “Black Venus” (ook wel gekend als de eerste aflevering van de Gangreen-tetralogie) van Jef Geeraerts geworden.

Lees verder “Vijf jaar geleden: bijgewerkte literaire canon schrapt ‘Gangreen 1’ van Jef Geeraerts”

Hoe de wereldtentoonstelling aanleiding gaf tot wielerbanen…

Hoe de wereldtentoonstelling aanleiding gaf tot wielerbanen…

Tijdens de Universele Wereld Tentoonstelling van 1889 in Parijs werden gigantische bouwsels gecreëerd denk aan de Eiffeltoren, die tot op de dag van vandaag de stad domineert. Maar ook immense tentoonstellingshallen, met tot dan toe ongekende afmetingen. Bijvoorbeeld de Galerie des Machines, een staal- en glasconstructie met een spanwijdte van 110 en een hoogte van 43 meter. Ook het Palais des Arts Liberaux was zo’n geweldige constructie.

Lees verder “Hoe de wereldtentoonstelling aanleiding gaf tot wielerbanen…”

“Honingeter” van Tülin Erkan

“Honingeter” van Tülin Erkan

De honingeter is een met uitsterven bedreigde zangvogel omdat de vogels hun eigen zang niet meer kennen, een passende metafoor voor een bevreemdende verdwaalde wereld. Een tweede metafoor in deze roman over vervreemding is de plaats van handeling, nl. de luchthaven van Istanboel tijdens een sneeuwstorm waardoor alles in het honderd loopt. Het is ook een plek waar afscheid genomen wordt en waar eenieder in transit is.

De Turks-Belgische Sibel wacht op haar vlucht en maakt kennis met een zieke dwalende piloot Wernicke, en met veiligheidsagent Ömer. De oude drugshond is hun troost en gezelschap in dit surrealistische mini-universum.

Jo Sneppe (Antwerpen Leest)