Vijf jaar geleden heb ik nog eens naar “Don’t look now” gekeken, de cultfilm van Nicolas Roeg naar het kortverhaal van Daphne du Maurier. Naar aanleiding daarvan heb ik speciaal aandacht besteed aan Pino Donaggio, die hiermee zijn debuut maakte als filmcomponist. (Foto Wikipedia)
Giuseppe “Pino” Donaggio (Venetië, 24 oktober 1941) speelde vanaf zijn tiende viool en debuteerde reeds op zijn veertiende als solist op de Italiaanse radio (met een concert van Vivaldi). In de zomer van 1959 eindigde Donaggio’s carrière in de klassieke muziek toen hij als zanger naast Paul Anka debuteerde. Hij begon daarna zijn eigen songs te schrijven en werd een van Italiës meest succesvolle zangers/componisten. In 1963 scoorde hij zijn grootste hit “Io Che Non Vivo” dat wereldwijd 80 miljoen keer over de toonbank ging. Het nummer werd in het Engels gecoverd als “You Don’t Have to Say You Love Me” door onder meer Elvis Presley en Dusty Springfield.
Daarna werd Donaggio vooral bekend als filmcomponist. Zijn eerste film was Don’t Look Now, de cultklassieker van Nicolas Roeg. Pino Donaggio werd gekozen als componist van de film nadat een van de producenten een inspirerende visie kreeg toen hij Donaggio in een gondel zag varen tijdens het zoeken naar geschikte locaties in Venetië. Het enige meningsverschil over de muzikale richting van de film betrof de muziek bij de liefdesscène.Pino Donaggio componeerde een groots orkestwerk, maar Nicolas Roeg vond het effect overdreven en wilde het wat ingetogener hebben. Uiteindelijk werd de scène uitgevoerd met een combinatie van piano, fluit, akoestische gitaar en akoestische basgitaar. Donaggio bespeelde de piano opnieuw en tevens de fluit; in tegenstelling tot zijn pianospel was Donaggio een befaamd fluitist, bekend om zijn virtuositeit aan het conservatorium. Donaggio gaf toe dat het meer ingetogen thema beter werkte in de scène en liet het orkestwerk met de hoge strijkers vallen, om het vervolgens te herwerken voor de begrafenisscène aan het einde van de film. (IMDb)
Sindsdien heeft hij voor veel films de filmmuziek verzorgd. Beroemd is zijn samenwerking met regisseur Brian De Palma, met wie hij Carrie (1976), Home Movies (1979), Dressed to Kill (1980), Blow Out (1981), Body Double (1984), en Raising Cain (1992) maakte. In 2008 componeerde hij de muziek voor de Nederlandse speelfilm Oorlogswinter van Martin Koolhoven naar het gelijknamige boek van Jan Terlouw.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
