“Ich bin dein Mensch” is een Duitse speelfilm van Maria Schrader. Deze melancholische komedie gaat over de ontmoeting tussen een vrouw (gespeeld door Maren Eggert) en een humanoïde robot (Dan Stevens). De film ging in maart 2021 in première in de competitie van het 71e Internationale Filmfestival van Berlijn , waar hoofdactrice Maren Eggert de Zilveren Beer voor Beste Actrice won. In hetzelfde jaar ontving de film vier Duitse Filmprijzen , waaronder die voor Beste Speelfilm, Beste Regisseur en Beste Actrice. De film werd op 1 juli 2021 in de Duitse bioscopen uitgebracht door Majestic Filmverleih en werd geselecteerd als de Duitse inzending voor de Academy Awards van 2022.
Berlijn in de nabije toekomst: Alma, een wetenschapper gespecialiseerd in de oudheidkunde van het Nabije Oosten, werkt bij het Museum van het Oude Nabije Oosten. Momenteel single, draait haar leven om intensief onderzoek naar Sumerische spijkerschriftteksten en de regelmatige zorg voor haar vader, die aan dementie lijdt, een taak die ze deelt met haar zus Cora (Annika Meier). Om dringend benodigde onderzoeksfinanciering te verkrijgen, wordt Alma overgehaald om deel te nemen aan een ongebruikelijk onderzoek: ze zal drie weken lang leven als producttester met een humanoïde robot van het bedrijf Terrareca , ontworpen om de “perfecte levenspartner” te belichamen.
Hoewel Alma ervan verzekerd is dat de kunstmatige intelligentie (AI) van het prototype – genaamd Tom – al zo nauwkeurig mogelijk is afgestemd op haar persoonlijke voorkeuren, schrikt ze aanvankelijk meer dan eens, omdat dit blijkbaar een Brits accent en nogal stereotiepe ideeën over romantische stemmingen inhoudt. Tom stelt haar echter gerust: zijn systeem zal zichzelf constant bijstellen op basis van haar reacties en zo steeds minder irritatie veroorzaken.
Haar langlopende onderzoeksproject wordt van de ene op de andere dag achterhaald omdat een buitenlands instituut haar voor is geweest. De gezondheid van haar vader gaat achteruit. Haar ex-partner Julian (Hans Löw) heeft een nieuwe liefde gevonden en verwacht een tweede kind, terwijl Alma nog steeds rouwt om het verlies van haar kind. Tom blijkt in ieder geval een betrouwbare steun te zijn en helpt haar omgaan met situaties die ze alleen nauwelijks had kunnen doorstaan. Wanneer ze, gefrustreerd en dronken, haar eigen principes overtreedt en seks van hem eist, weigert hij, waarvoor ze hem de volgende dag bedankt.
Toch volgt er daarna nog een nacht samen, maar dan besluit Alma de volgende ochtend het project met Tom te beëindigen en vraagt hem te vertrekken. Wanneer ze zich kort daarna bedenkt, is hij verdwenen. Ze ontmoet dan toevallig een mannelijke deelnemer aan het onderzoek die zijn bijna extatische geluk uitspreekt over het samenleven met de vrouwelijke AI die speciaal voor hem is geprogrammeerd. Hierna schrijft Alma haar rapport, waarin ze zich fel uitspreekt tegen humanoïde partners. De film heeft echter nog een coda waarin ze haar opvattingen wijzigt en hij eindigt dan ook met een zogenaamd “open einde”.
Voor Maria Schrader was dit haar derde speelfilm. Ze schreef het scenario samen met Jan Schomburg en is gebaseerd op motieven uit het gelijknamige kortverhaal van Emma Braslavsky. De titel van het oorspronkelijke verhaal is geïnspireerd op het
nummer “I’m Your Man” van Leonard Cohen, dat Tom in Braslavsky’s originele werk met een opmerkelijke nauwkeurigheid kan imiteren.
In Duitsland kreeg de film een 12+-classificatie, in de VS kreeg de film echter een R-classificatie, wat overeenkomt met een 17+-classificatie. Op Rotten Tomatoes werd de film door 96 procent van de critici als goed beoordeeld.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 