Walkabout is een Australische overlevingsfilm uit 1971, geregisseerd door de Britse regisseur Nicolas Roeg en met Jenny Agutter, Luc Roeg (het zoontje van de regisseur) en David Gulpilil in de hoofdrollen. De Engelse toneelschrijver Edward Bond schreef het scenario, dat losjes gebaseerd is op de roman uit 1959 van James Vance Marshall (*). De film draait om twee blanke schoolkinderen die in de Australische outback aan hun lot worden overgelaten en een Aboriginal tienerjongen tegenkomen die aan zijn “Walkabout” (**) bezig is en hen helpt te overleven. Roegs tweede speelfilm was een van de eerste films in de Australische New Wave-filmbeweging. Hij was te zien op het Filmfestival van Cannes en werd vervolgens in juli 1971 in de Verenigde Staten uitgebracht en pas in december 1971 in Australië zelf.
In 2005 nam het British Film Institute de film op in hun lijst van de “50 films die je gezien moet hebben voordat je 14 bent”. Dat vind ik vooral zo leuk omdat de film vooral bekend staat voor de naaktscène met Jenny Agutter (Jeff in “Coupling”: “Jenny Agutter means full frontal nudity!”). Zelf ben ik natuurlijk vooral onder de indruk van het gebruik van Rod Stewarts “Gasoline Alley” bij de zelfmoordscène van de vader.
Gregory Stephens, universitair docent Engels, ziet de film als een typisch “terug naar Eden”-verhaal, inclusief veel voorkomende motieven uit de tegencultuur van de jaren zestig. Hij noemt de naaktzwemscène als een voorbeeld van een “symbolisch afwerpen van de kleren van de overbeschaafde wereld”. Door de afwijzing van de Aboriginaljongen door het meisje en zijn daaropvolgende dood, schildert de film de Outback af als “een Eden dat alleen maar verloren kan gaan”. Agutter deelt een soortgelijke interpretatie en beschouwt de twee adolescenten, op de drempel van volwassenheid en het verlies van hun kinderlijke onschuld, als een metafoor voor de onomkeerbare verandering die de westerse beschaving teweegbrengt.
Walkabout deed het slecht aan de kassa in Australië. Critici discussieerden of het wel een Australische film was. In de VS kreeg de film aanvankelijk een R-rating vanwege naaktheid, maar deze werd in hoger beroep verlaagd naar een GP-rating (Parental Guidance). Meer dan vijftig jaar na de release heeft Rotten Tomatoes 43 critici ondervraagd en 86 procent van de recensies als positief beoordeeld, met een gemiddelde score van meer dan acht op tien. Metacritic gaf de film een score van 85 op 100, gebaseerd op 18 recensies, wat duidt op “universele lof”. In het BFI-onderzoek uit 2012 naar de beste films ter wereld stond Walkabout in de lijst met favoriete films van vier critici en vier regisseurs.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
(*) In de roman zijn de kinderen Amerikanen die gestrand zijn na een vliegtuigongeluk. Nadat de inheemse jongen hen vindt en in veiligheid brengt, sterft hij aan influenza die hij van hen heeft opgelopen, omdat hij niet is ingeënt.
(**) Een walkabout is een eeuwenoude, spirituele traditie van de Australische Aboriginals waarbij jonge mannen maandenlang alleen door de wildernis trekken om volwassen te worden. Het is een overgangsritueel waarin een jongen bewijst dat hij zelfstandig kan overleven en klaar is om een volwaardig lid van de stam te worden.
dagelijks iets degelijks 