Eric Burdon wordt 85…

De Britse zanger Eric Burdon viert vandaag zijn 85ste verjaardag. In de tijd van de Blommenkinders werd ik soms Eric Burdon genoemd. Helaas niet omwille van mijn vocale capaciteiten, maar vooral omwille van mijn acne (zie onderstaande foto). Daarom heb ik ook van Burdon een foto gezocht, waarop zijn acne is te zien, maar het spreekt eigenlijk vanzelf dat men heeft getracht deze “uit te wissen” ofwel door fotoshop ofwel door de foto’s gewoonweg niet te gebruiken. Hoe dan ook, ik was op die manier wel verbaasd dat hij dus tien jaar ouder dan ik blijkt te zijn. Dan zou die acne toch al weg moeten geweest zijn?

Wat ik toen nog niet wist, dat was dat Eric Burdon nog om iets bekend stond, wat niets met zijn stem of met zijn acne had te maken, namelijk zijn penis. Misschien herinner je je nog die kunstenares uit de omgeving van Frank Zappa die penissen van rockvedetten vereeuwigde door ze in plaaster af te gieten? Rod Stewart vertelt erover in zijn autobiografie: “Ze kwamen naar ons hotel en brachten in een tas gesigneerde voorbeelden mee van eerder gegoten lichaamsdelen, die ze plechtig op een tafel legden ter inspectie: gipsen fallussen van Jimi Hendrix en Eric Burdon waren de twee geauthenticeerde voorbeelden die ons ter goedkeuring werden voorgelegd, als ik me goed herinner. En toen boden de meisjes aan om ons klaar te maken voor een afgietsel, mochten we op die manier vereeuwigd willen worden. Het zou natuurlijk een genoegen en een eer zijn geweest. Woody en ik bekeken echter de nogal uitdagend prachtige exemplaren op de tafel voor ons, overwogen even de iets bescheidener omvang van onze eigen bezittingen, en zeiden: ‘Hmm. Nee, dank u wel.’” (p. 96)
Eric Burdon was in die tijd de leadzanger van de The Animals. In 1958 had Alan Price reeds The Alan Price Combo opgericht, maar kort nadat Burdon zich in 1962 had aangesloten bij die band, werd de naam veranderd in The Animals. De groep combineerde blues met rock. In de Verenigde Staten waren zij een van de toonaangevende bands van de British Invasion. Naast Burdon als zanger en Price op orgel bestond de band uit Hilton Valentine op gitaar, Chas Chandler op basgitaar en John Steel op drums. De groep maakte een paar grote hits, zoals “The House of the Rising Sun”, “Don’t Let Me Be Misunderstood” en “Bring It on Home to Me”.
Alan Price verliet de groep in de zomer van 1965 na onenigheid met vooral Eric Burdon en werd vervangen door Dave Rowberry. Het had geen gevolgen voor de populariteit van de groep. Ook “We Gotta Get out of This Place” en “It’s My Life (and I do what I want)”, dat mijn emblematisch nummer werd, werden hits.
Begin 1966 vertrok John Steel. Hij werd opgevolgd door Barry Jenkins. De groep stapte ook over naar een ander platenlabel: van Columbia naar Decca. De grootste hit van de groep in deze samenstelling was “Don’t Bring Me Down”.
In september 1966 vielen The Animals helemaal uit elkaar. Eric Burdon ging verder met een nieuwe band als Eric Burdon and the Animals, met als uitvalsbasis Californië in de VS. Alleen de drummer Barry Jenkins ging met hem mee. Ook met deze groep bleek Burdon te kunnen scoren: zijn grootste hit was “San Franciscan Nights”, waarmee hij aanhaakte bij de hippiecultuur. In februari 1969 viel ook deze groep uit elkaar. Eric Burdon bleef actief, maar – alhoewel ik hem nog een aantal keer aan het werk heb gezien en gehoord (meestal op de Duitse televisie) – mijn belangstelling was er niet langer door gewekt…

Ronny De Schepper (gebaseerd op Wikipedia)