Het is al veertig jaar geleden dat “L’amour en douce”, een film van Edouard Molinaro in première is gegaan. Toen vorig jaar de Franse acteur Jean-Pierre Marielle is overleden, wilde TV5-Monde hem postuum huldigen met een film waarin hij meespeelde. Dat werd dan “L’amour en douce”.
Korte samenvatting (met spoilers!)
Man (Daniel Auteuil) bedriegt vrouw (Sophie Barjac).
Vrouw neemt bodybuilder (Jean-Pierre Marielle) in huis.
Man mag op de sofa slapen.
Man moet in opdracht van zijn baas (Daniel Ceccaldi) een callgirl (Emanuelle Béart) gaan afhalen op de luchthaven.
Coup de foudre! (langs beide kanten)
Evenwel, telkens de man eraan herinnerd wordt dat ze een callgirl is, knapt hij erop af.
Vandaar dus: aan, af, aan, af, aan, af.
Als het weer aan is, trekken ze samen in de echtelijke woning, omdat de vrouw met haar bodybuilder in het buitenland zit.
Als ze vroegtijdig terugkeren en het koppel “betrappen” blijkt het viertal goed overeen te komen en het merkwaardige gezinnetje floreert.
Tot de man weer eens geconfronteerd wordt met een oude klant (Mathieu Carrière) van de callgirl en opnieuw uit de bocht gaat.
De callgirl verdwijnt en weigert zijn telefoontjes te beantwoorden.
Als de bodybuilder weer eens uit het land is, slaapt het oorspronkelijke echtpaar nog eens samen.
Als hij hen bij zijn terugkomst “in flagrante delicto” ontdekt, verdwijnt hij op z’n beurt.
Het oude koppel probeert het opnieuw, maar al vlug belandt de man in z’n oude gewoontes: liegen over zijn overspelige uitstapjes, urenlang blijven hangen met een aantal dubieuze vrienden…
Ook de vrouw trekt er dan uit. Niemand weet waar ze is.
De man zoekt de bodybuilder op. Of hij soms de vrouw niet kan opsporen?
Hij trekt naar de callgirl (hém wil ze wél zien) en houdt een pleidooi om het opnieuw met z’n vieren te proberen.
De callgirl gaat akkoord en de vrouw blijkt bij haar te zijn ondergedoken.
De man is ondertussen op weg naar Rwanda, waar hij juridisch adviseur van de kersverse president kan worden. Deze job is hem al herhaaldelijk aangeboden. Hij heeft ze afwisselend aanvaard of afgewezen al naargelang van de “af/aan” van hoger.
De callgirl kan hem op het laatste moment nog van het vliegtuig halen. Ze vallen elkaar in de armen. De twee anderen zijn er ook. They lived happily ever after.
Hier eindigt de film. Ikzelf zal echter even vertellen hoe het nu écht verder gaat.
Er komt geen geld meer binnen, want er wordt niet meer gewerkt (de jurist is uiteraard ontslagen na zijn weifelende houding in de zaak Rwanda), dus op een bepaald moment ontstaan er financiële moeilijkheden.
Iedereen kijkt naar de callgirl.
O.K., die besluit nogmaals aan de slag te gaan.
Waardoor de man opnieuw een aanval krijgt.
Kortom, een “perpetuum mobile”…
Ik vond het een rare keuze om als “hulde” te geven voor Jean-Pierre Marielle, die hier toch enkel maar een veredelde bijrol speelt, terwijl hij in zoveel andere films heeft geschitterd.
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 