Fons Mariën gaf vier sterren aan Schoon van Alia Trabucco Zerán (vertaling Mariolein Sabarte Belacortu)
Dit is een boek van een Chileense schrijfster over een inwonende dienstmeid. Estela heeft haar moeder en haar dorp in het zuiden verlaten om in de hoofdstad Santiago te werken voor een welgestelde familie als dienstmeid. Zij doet er alle huishoudelijk werk: koken, poetsen, wassen, strijken en dergelijke. Het gezin waarvoor ze werkt bestaat uit de vader, een dokter in een hospitaal, de moeder, een juriste, en het kind Julia. Zij wordt geboren als Estela er pas werkt, aan het einde van het boek is ze zeven jaar. De opvoeding van het kind is niet altijd gemakkelijk: ze eet niet graag, heeft soms driftbuien. Van bij het begin is het voor de lezer duidelijk dat het kind aan het einde van het boek sterft. Maar in welke omstandigheden en wat Estela ermee te maken heeft is nog onduidelijk. Vanwege spoilergevaar kan ik hierover niets meer zeggen.
Het hele boek is het verhaal van Estela: hoe zij woont, wat ze doet en hoe ze alles beleeft. Er is duidelijk sprake van een machtsonevenwicht tussen de ouders, de werkgevers dus, en het dienstmeisje. Het handelt vooral over de relatie tussen Estela en het koppel, ook over de relatie tussen Estela en Julia. Het boek komt traag op gang en kon me in het begin matig boeien. Maar geleidelijk aan komt er meer drama in het verhaal en wordt het boeiender zodat je blijft lezen. Het is ook goed geschreven, voor zover je dat op een vertaling kan beoordelen.
Fons Mariën
dagelijks iets degelijks 