Op 28/06/2009 zag ik “The one that got away” van Roy Ward Baker uit 1957.
The One That Got Away is een oorlogsfilm die werd geproduceerd in het Verenigd Koninkrijk. De film was biografisch. De hoofdrollen werden gespeeld door Hardy Krüger, Michael Goodliffe, Jack Gwillim en Alec McCowen. Het scenario werd geschreven door Howard Clewes, gebaseerd op het gelijknamige boek van Kendal Burt en James Leasor uit 1956.
De film beschrijft de ware heldendaden van Franz von Werra, een Luftwaffe-piloot (Hardy Krüger). Hij was Oberleutnant. Hij werd in 1940 boven Groot-Brittannië neergeschoten en gevangen genomen. Hij probeerde meer dan eens te ontsnappen en dat lukte uiteindelijk tijdens een overbrenging naar een Canadees krijgsgevangenenkamp. In het Verenigd Koninkrijk ontving zijn oorspronkelijke RAF-ondervrager (Michael Goodliffe) een ansichtkaart van Oberleutnant Franz von Werra. Met een foto van het Vrijheidsbeeld. Er stond op dat hij zijn weddenschap heeft gewonnen ondanks het feit dat de weddenschap niet was geaccepteerd.
De epiloog van de film luidt: Ondanks de pogingen van de Canadese regering om zijn terugkeer te bewerkstelligen, en van de Amerikaanse autoriteiten om hem vast te houden, stak Von Werra de grens met Mexico over. Hij reisde via Peru, Bolivia, Brazilië en Spanje en bereikte Berlijn op 18 april 1941. Op 25 oktober van datzelfde jaar dook zijn vliegtuig tijdens een patrouille in zee. Er werd geen spoor van Von Werra gevonden.
Von Werra was de enige krijgsgevangene van de Asmogendheden die er tijdens de oorlog in slaagde te ontsnappen en thuis te komen. Maar toch is het merkwaardig dat het juist de Britten zijn die een film aan hem wijden! Nationale filmheld Kenneth More werd benaderd om de hoofdrol te spelen, maar hij wees het af omdat hij net een andere echte krijgsgevangene had gespeeld in Reach for the Sky (1956). John Davis, hoofd van de Rank Organisation, wilde dan Dirk Bogarde, maar regisseur Roy Ward Baker stond erop dat er een Duitser zou over komen. Ranks manager voor overzeese distributie stelde toen Hardy Krüger voor.
De film werd over het algemeen goed ontvangen door publiek en critici. In
British Sound Films schrijft David Quinlan : “Interessant oorlogsverhaal met nagelbijtende climax.” Maar de film deed het uiteraard buitengewoon goed in West-Duitsland. Hij bracht daar meer dan £ 3 miljoen op. Dit was voor producer Julian Wintle de aanleiding om zijn eigen productiebedrijf op te richten en hij maakte twee films met Duitse hoofdrolspelers, Bachelor of Hearts (1958, met ook Krüger in de hoofdrol) en Tiger Bay (1959).
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
dagelijks iets degelijks 