Jo De Bruyne greep zijn kans om in de bekendheid te geraken toen op 5 mei 1994 een algemene elektriciteitspanne de première van “Giselle” door het BVV in de Gentse opera met een uur deed uitstellen. Aangezien hij daar werkte als suppoost-barman ontpopte hij zich terstond als een Gentse Richard Clayderman die er o.a. versies van “Amigos para siempre”, “L’important c’est la rose”, “Feelings”, “Torna a Sorriento” en “My way” doorjoeg. Naast zijn pianostudies, volgde hij aan het KMC-Gent ook les als zanger. Toen vertelde hij mij dat hij als lichte bariton bij gebrek aan tenors misschien wat zou worden “opgeschroefd”, maar nu blijkt hij toch voor het bariton-repertoire te hebben gekozen. Op zondag 19 februari gaf hij in het conservatorium immers een recital van negro-spirituals, meestal in een bewerking van Daniël Schroyens, die hem ook aan de piano begeleidde.
In 1993 verliet Jo De Bruyne de Kunsthumaniora Gent waar hij piano studeerde bij Sabine Haenebalcke. Hij behaalde er tevens een Eerste Prijs Notenleer (1992). Vervolgens zette hij zijn studies verder aan het Conservatorium te Gent waar hij zang studeerde bij Mireille Capelle. Daar behaalde hij het diploma Meester in Muziek, specialisatie Zang (1999). Hij behaalde tevens een aggregaatsdiploma, zodat hij nu fulltime les geeft aan de Kunsthumaniora Brussel zowel aan de Woord- en Muziekafdeling als aan het 7de jaar Musical. Naast leraar zang, dirigeert hij er de Woordkoren, het Muziekkoor, het Close Harmony-ensemble en het Brussels Vokaal waarmee hij in binnen- en buitenland concerteert. Met het Brussels Vokaal verleende hij zijn medewerking aan cd-opnames met X!NK en chansonnier Geert Amant.
Referentie
J.R./DSRG, Opera plots pikdonker, Het Laatste Nieuws 7 mei 1994
Ronny De Schepper, Na barman en barpianist nu bariton, Het Laatste Nieuws 17 februari 1995
dagelijks iets degelijks 