Lia (officieel: Cecilia) Timmermans was de oudste dochter van Felix Timmermans. In 1952 kreeg ze de letterkundige prijs der provincie Antwerpen voor haar biografie van Felix Timmermans: Mijn vader.
Lia Timmermans promoveerde tot licentiate kunstgeschiedenis en archeologie aan de Katholieke Universiteit Leuven. In 1946 huwde ze met de Oostendse reder Lou Aspeslagh en ging in Oostende wonen. Daar overleed ze in haar woning in 2002. Ze werd begraven op de begraafplaats Stuiverstraat in Oostende. Koningin Fabiola was aanwezig op de uitvaartplechtigheid, aangezien Timmermans lange tijd haar eerste hofdame was geweest. Eva JACOBS schreef Novelle van een Vlaamse hofdame. Lia Timmermans’ Verloren zomerdag (*), in: Zuurvrij, 2017.
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
(*) Waarop de titel van deze novelle uit 1959 slaat, weet ik niet precies, maar ik vind het wel merkwaardig dat ze de vrolijke buurvrouw van 54 beschrijft als: “Voor mij was zij als een verloren zomerdag in de winter.” (p.18-19 en nog eens p.22) Overigens kan Lia Timmermans op het moment van het verschijnen onmogelijk een hofdame geweest zijn aangezien Boudewijn en Fabiola pas op 15 december 1960 zijn getrouwd. Volgens mij is het een coming of age verhaal, zoals in de zin “Ik dacht te gaan naar de brug of naar het Zwart Goed, maar het was naar iets, ik wist niet wat, naar het ver en schoon land, dat ik niet kende en waarvan ik een genster wist trillen in de vurige zurkels.” (p.30-31) Ondanks (of misschien juist: dankzij) haar 54-jarige leeftijd heeft Amalia datzelfde “onbestemde” verlangen, vandaar misschien de titel. (Als je ’t mij vraagt was die latere hofdame van Fabiola “nen heten truffel”!)
dagelijks iets degelijks 