Magda Devos wordt 75…

Magda Devos (Klemskerke, 1948) is e West-Vlamsche toalkundige.

Vo da z’ ip pensioen gienk den 1st’n oktober 2010, was ze hoofddocente Nederlandsche toalkunde an den universiteit van Gent. Ze gaf verschillige vakk’n lik Nederlandsche grammatica, dialectologie en noamkunde.

Z’ is één van de grote bezielers van ’t Woordenboek van de Vlaamse Dialecten, woaran dat er an den UGent al vele joarn gewerkt wordt. Z’ is ook redacteur van ’t tydschrift Naamkunde en voorzitster van de Stichtienge Achiel De Vos, die toponiemn (platsnoamn) bestudeert en publiceert.

Tegoare me Reinhild Vandekerckhove uut Deirlyk he ze ’t boek West-Vlaams geschreevn in de reekse Taal in stad en land (uutgeverie Lannoo 2005, ISBN 90-2096-051-2).

Azzek nao dezen tekst van de West-Vlamsche Wikipedia nog een eigen annekedote zoe will’n vertell’n, zou’k da dus eigentlik uuk in ’t West-Vlamsch moet’n doen. Maar dat is onzin natuurlijk. Ik ken geen West-Vlaams en bovendien sprak Magda ten tijde van deze anekdote (voor “annekedote”: zie Louis Paul Boon) – en nu trouwens nog altijd – Algemeen Nederlands.

We gaan terug naar 1970, maximum 1971. Ik zat in eerste of tweede kan (kandidatuur), want Magda (toen al werkzaam als assistente Nederlandse taalkunde, als ik me niet vergis) kende me blijkbaar nog niet toen we samen op een avond pamfletten stonden uit te delen aan den Blandijn. En Magda had blijkbaar interesse want ze wilde wel eens weten wie deze nieuwe jonge revolutionair was. Helaas ging mijn sympathie toen uit naar het maoïstische Amada, terwijl Magda uiteraard lid was van de trotzkistische Revolutionaire Assistenliga (RAL, eigenlijk de Revolutionaire Arbeidersliga, maar buiten één mannelijke excuustruus waren ze allemaal als assistent aan d’unief tewerkgesteld). Dat was een tegenvaller natuurlijk (ook voor mij, moet ik eerlijk toegeven), maar haar reactie is mij mijn ganse leven bij gebleven. Na deze onthulling repliceerde Magda immers met: “En dat met zo’n hoog voorhoofd!” (*)

Ronny De Schepper

(*) Ik merk nu dat, vijftig jaar later, een “hoog voorhoofd” eerder een negatieve bijklank heeft, vooral bij meisjes en/of vrouwen. Maar dat was in die tijd helemaal niet zo. Gelukkig vind ik op scientias.nl nog een verklaring zoals ze gangbaar was in het begin van de jaren zeventig: “Iemand met een groot voorhoofd heeft een groot brein en is daarom intelligent.” Dus, ook na meer dan vijftig jaar, alsnog: bedankt, Magda!