The Skin of Our Teeth is een toneelstuk van Thornton Wilder dat de Pulitzerprijs voor drama won. Het ging in première op 15 oktober 1942 in het Shubert Theatre in New Haven, Connecticut, voordat het op 18 november 1942 naar het Plymouth Theatre op Broadway verhuisde. De productie was in handen van Michael Myerberg en de regie van Elia Kazan, met kostuums van
Mary Percy Schenck. Het stuk is een driedelige allegorie over het menselijk bestaan, met in het centrum de familie Antrobus uit het fictieve stadje Excelsior in New Jersey. Op de foto genomen door Carl Van Vechten zien we Wilder zelf als Mr. Antrobus in 1948 (*).
In de oorspronkelijke productie speelden Tallulah Bankhead, Fredric March, Florence Eldridge en Montgomery Clift de hoofdrollen. Bankhead won een Variety Award voor Beste Actrice en de New York Drama Critics Award voor Beste Actrice van het Jaar voor haar rol als Sabina.
Deze epische komedie-drama staat bekend als een van de meest onorthodoxe klassieke Amerikaanse komedies, omdat het bijna alle gevestigde conventies van theatervoorstellingen doorbreekt die golden toen Wilder het schreef. De uitdrukking die als titel is gebruikt, komt uit de King James Bijbel, Job 19:20: “Mijn been kleeft aan mijn huid en aan mijn vlees, en ik ben ternauwernood aan de dood ontsnapt.”
Ronny De Schepper (op basis van Wikipedia)
(*) Ik vroeg me af in welke productie dat dan was en daarom vroeg ik het aan chatgpt. Dit was het ontgoochelende antwoord: “Er zijn aanwijzingen dat Wilder rond die tijd bij diverse productieversies betrokken was (bijv. in summer stock-voorstellingen) en dat kostuum- en foto-opnames werden gemaakt, maar er bestaat geen bekende grote Broadway- of West End-productie uit 1948 met hem in die rol als onderdeel van een reguliere professionele tournee. De foto staat dus vooral in verband met archiefmateriaal en portretopnamen, mogelijk in het kader van amateur-, semi-professionele of speciale voorstellingen van The Skin of Our Teeth in de VS rond 1948, en niet met een specifieke internationaal bekende theatrale première op dat moment.”
dagelijks iets degelijks 