Morgen zal het al tachtig jaar geleden zijn dat de Amerikaanse actrice Carole Lombard omkwam in een vliegtuigcrash. Ze was amper 33 jaar oud. Photograph by Paul Hesse (1896-1973).

Carole Lombard werd geboren als Jane Alice Peters in Fort Wayne (Indiana) op 6 oktober 1908 als dochter van Frederick Peters en Elizabeth Knight. Toen ze twaalf was, werd ze ontdekt door filmregisseur Allan Dwan terwijl ze honkbal speelde op straat. Ze speelde in 1921 in zijn film “A perfect crime”. Pas in 1924 zou ze in haar tweede film te zien zijn (“Gold Heels” van W.S.Van Dyke). In 1925 kreeg ze een contract bij 20th Century Fox. A 1926 automobile accident badly cut her face. Advanced plastic surgery and adroit use of make-up covered the scars. However, at the time the belief was that use of anesthetic during the operation would leave worse scars, so she endured the reconstructive surgery without an anesthetic. Toch begon ze pas beroemd te worden toen de geluidsfilms in zwang raakten. Dat was in 1930 toen ze ging werken bij Paramount Pictures. Van toen af gebruikte men de spelling “Carole”, daarvóór was het “Carol”. Alleen in haar eerste film gebruikte ze nog haar echte naam (Jane Peters).

Alhoewel de kleur van d’r haar op bovenstaande foto eerder ros is, she was credited with the invention of the slang terms “she’s so blonde” and “dumb blonde”, due in part to the fact that she played several blonde scatterbrains during the 1930s and mid-1940s.

In 1930 ontmoette ze ook William Powell, met wie ze trouwde op 26 juni 1931. Ze scheidden al in 1933 maar bleven vrienden. After her divorce (or even before) she was linked romantically to crooner Russ Columbo until his accidental death in a shooting incident late in 1934. In 1936 kreeg ze een nominatie voor de Academy Award voor Beste Actrice voor haar rol in My Man Godfrey. Rond deze tijd kreeg ze een affaire met Clark Gable. Op 7 maart 1939 scheidde Gable van zijn toenmalige vrouw. Een paar weken later, op 29 maart, trouwde hij met Lombard. She became pregnant by her husband Clark Gable, but suffered a miscarriage in August 1939.

She and Clark Gable first met in late 1924 while working as extras on the set of Ben-Hur: A Tale of the Christ (1925). They would make three films together as extras (Ben-Hur, The Johnstown Flood and The Plastic Age) and star together in No Man of Her Own (1932), but not become romantically attached until 1936.

Just before her relationship with Clark Gable began in earnest, Carole read and loved the book “Gone With the Wind”. Excited, she sent a copy of the book to Gable, with a note attached reading “Let’s do it!”. Gable wrongly assumed she was making a sexual advance to him, and called Carole to organize a date. When he found out Carole wanted to make a film of the book with him as Rhett Butler and herself as Scarlett, he refused, and kept the copy of the book she had given him thereafter in his toilet.

She was offered the lead role in a proposed melodrama, “Smiler with a Knife”, to be directed by a newcomer at RKO Radio Pictures named Orson Welles. She turned down the role, saying: “I can’t win working with Welles. If the picture’s a huge hit, he’ll get the credit and, if it’s a flop, I’ll be blamed.” Instead, she opted to return to screwball comedy in Mr. & Mrs.Smith. Welles refused to make Smiler without her; instead, he began work on Citizen Kane.

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, keerde Lombard terug naar Indiana om een fondsenwervingscampagne op te zetten voor de oorlogsfinanciering. Dankzij Lombard werd er meer dan twee miljoen dollar aan oorlogsobligaties uitgezet. Op 16 januari 1942 ging ze in het kader van haar campagne met het vliegtuig naar Californië. Het vliegtuig stortte echter neer bij Table Rock Mountain (Nevada) en alle 23 passagiers stierven, onder wie dus Lombard, maar ook haar moeder. Despite her mother’s premonition of the disaster, she refused to take a train to Los Angeles. She was reputedly in a rush after getting wind of an alleged affair between her husband Clark Gable and Lana Turner who were filming Somewhere I’ll Find You (1942) at the time. The decision to take the plane was decided literally by the flip of a coin, with Carole “winning” the toss. (Merkwaardige overeenkomst met de crash van Buddy Holly & c° enkele jaren later.)

Her film “To be or not to be” (1942) was in post-production when she died in a plane crash, and the producers decided to leave out a part that had her character ironically saying: “What can happen in a plane?” President Franklin D. Roosevelt eerde haar postuum met de Medal of Freedom, als eerste vrouw die het leven liet tijdens haar inzet voor de oorlog. (Wikipedia & IMDb)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.