Wat ’n geluk dat het wonder TELEVISIE bestaat! Voor iedereen, maar in het bijzonder toch voor mensen die niet (meer) werken en het meest vrije tijd hebben.

In mijn jeugdjaren had je het NIR, op 31 oktober 1953 (TV) van start gegaan, in 1960 herdoopt tot BRT, met 2 zenders: een Vlaamse en een Franstalige, er waren ook 2 Nederlandse zenders en een paar Franse. Alles in zwartwit.

De eerste uitzending die ik mij herinner, was het wereldkampioenschap wielrennen voor profs 1956 in café De Jager (nu Sportvrienden) bij Marcel Lievens in de Gasthuisstraat. Rik Van Steenbergen won. Mijn nonkel Cyriel, die schuin over ons woonde (hoek Gebrs. Van Raemdonck/Gasthuisstraat), was één van de eersten die een TV-toestel had in Temse. We gingen dikwijls bij hem kijken. Ik herinner mij het wereldkampioenschap voor profs 1957 in Waregem, ook gewonnen door Rik Van Steenbergen. We keken er geboeid naar feuilletons – dat heet nu series – als Bonanza, Schipper naast Mathilde, De laatste der Mohikanen, Ivanhoe, Corky de circusjongen, The Texas Rangers, Dennis the menace, Lassie, Fury, Flicka, De boekaniers, Het geheim van Killary Harbour, Manko Kapak, Het Schatteneiland…

In de herfst van 1963 kochten mijn ouders zelf een TV-toestel. Sommige uitzendingen uit de jaren ’60 zijn mij bijgebleven omwille van het bijzonder emotionele karakter:

  • 22 november 1963: journalist Jacques Vandersichel deelde met tranen in de
    ogen het overlijden mee van president John Kennedy,
  • 1 mei 1966: mijn broer Marc en ik keken naar de opvoering van Cyriel Buysses aangrijpende toneelstuk Het gezin van Paemel. We zaten allebei met een enorme krop in de keel, vechtend tegen de tranen…
  • 21 juli 1969: de landing op de maan. Met diezelfde broer Marc besloot ik ’s nachts op te blijven om de eerste mens op de maan te zien wandelen. Maar toen we plotseling de astronauten zagen wandelen, hadden we al een paar uur slaap achter de rug…
  • Maar hoe zit het met televisie anno 2021?

Als de agenda het toelaat, kijk ik naar het Nieuws (13 u. VTM, 19 u. VRT), Terzake, De Afspraak en De Zevende Dag. Ook National Geographic is geweldig: documentaires over de twee wereldoorlogen en hun nasleep, natuurreportages te land en te water, analyse van vliegtuigongelukken, archeologie… Een genre dat mij bijzonder aanspreekt: verfilmde biografieën. Geregeld schakel ik ook over op Engelstalige zenders, niet enkel voor het nieuws, ook om mijn Engels te actualiseren. Zelden kijk ik naar series, maar ik hou wel veel van klassieke Britse producties, genre Downton Abbey. En natuurlijk volg ik ook wielrennen en voetbal.
Bij het kijken naar TV zijn er ook ergernissen. Ik noem er drie:

  • reclame: ze is onmisbaar voor de financiering, maar ze komt zo frequent en nadrukkelijk aan bod, dat het stoort,
  • journalisten die om de haverklap de geïnterviewden onderbreken,
  • de ontoereikende vertaling bij de ondertiteling van Engelse teksten in het Nederlands: al te vaak onvolledig, ongenuanceerd, zelfs onjuist.

In de beginjaren van de TV was er nagenoeg geen kritiek, iedereen was gelukkig met het nieuwe medium. In onze tijd ligt dat anders, zelfs elk individu kan nu zijn (on)genoegen wereldkundig maken. Maar: de TV is en blijft een weldaad!

Luc De Ryck

Foto: TV-opnamen in Temse voor ‘Met Man en Macht’. De burgemeester met hoofdrolspeler Tom Van Dyck, ook scenarist en regisseur van de serie.

2 gedachtes over “Rechtstreekse lijn met de burgemeester (21)

  1. Een geweldige bijdrage van onze burgemeester, waar ik zowaar een persoonlijke herinnering moet aan vastknopen. Elders op deze blog vertel ik dat ik ooit nog lid geweest ben van de Chiro, maar dat dit eigenlijk niks voor mij was. Het kwam eerder omdat één van de leiders, Freddy Poeck, recht tegenover onze deur woonde. Welnu, de dag dat ik mij – hoe jong ik ook nog was – realiseerde dat dit inderdaad niks voor mij was en dat ik eruit stapte, was de zondag (uiteraard, want dat was Chiro-dag) van een WK wielrennen. Wélk WK dat weet ik niet meer. Maar wij passeerden in de Gasthuisstraat (waar het speelplein van de Chiro was) een café aan de overkant van de straat, waar er volop ambiance was omdat op televisie het WK werd uitgezonden. Dat wou ik honderdduizend keer liever zien dan hier wat te lopen lummelen. Ik herinner het mij altijd als de Brit Brian Robinson in een afdaling, maar ik weet niet of dat wel kan: het waren in die tijd nogal vlakke WK’s. Anderzijds was Brian Robinson er wel bij, die dag in Waregem (hij werd zestiende). Daar staat tegenover dat ik dat jaar nog zes jaar moest worden (in oktober). Zou ik dan echt al op tafel geklopt hebben en gezegd: het is amen en uit met die Chiro-toestanden?

    Like

  2. Heel genietbaar geschreven, hoewel ik enkele jaren jonger ben, herken ik veel van de geciteerde programma’s. Misschien kan er aan je derde kritiek (= de ontoereikende vertaling bij de ondertiteling van Engelse teksten in het Nederlands: al te vaak onvolledig, ongenuanceerd, zelfs onjuist.) toegevoegd worden dat in onze huidige cultuur na pakweg 2010 de luiheid het gehaald heeft van de intellectuele toewijding: de automatische vertaalmachines en de eruit volgende aandachtsstoornissen geven de academisch geschoolden en vlijtige autodidacten het nakijken.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.