Zozo, dàt zijn dus die twee nieuwe uitgaven van Infodok waarover we het in ons boekenbeurs-artikel hadden. Wel van « Zozo 5 » kunnen we, alvast zeggen dat het heksje geen hoge vlucht neemt. Of misschien juist wel. Té hoog dan. Inderdaad, de « kritische informatie over jeugdliteratuur » die het boekje pretendeert te geven zit in zo’n universitair jargon verpakt dat geen zinnig mens er iets aan heeft. Of leest ù soms doctoraatsthesissen
in pocketformaat ?
In dat opzicht is « Spel in zich/t/ » natuurlijk veel beter, want begrijpelijker. Maar toch verliest men zich ook hier in vaktaal. Van « progressieve chiroleiders » dan. Want wie weet nu wat « Chiro-voetbal » (blz. 26) is, bij Jupiter ! Verder vindt een leek toch dat men hier wat ver gaat. De kritiek op de regels van de nobele volleybalsport is b.v. nogal ridicuul. En waarom wordt competitie sowieso als slechter “want” een symptoom van de kapitalistische maatschappij beschouwd ? Nooit van Stakhanov gehoord, zeker ? Op die manier worden b.v. estafette-wedstrijden van de hand gewezen. Nochtans kunnen die juist sociaal werken, wanneer de ploegen van samenstelling wisselen b.v., zodat minder snelle benen zich met elkaar kunnen meten en de (h)azen evenzeer. Want het dient gezegd dat we in onze geringe praktijk heel wat van die « alternatieve » spelen hebben zien mislukken (b.v. de menselijke machine).
Referentie
Ronny De Schepper in De Rode Vaan nr.48 van 1981
dagelijks iets degelijks 