Paul Albert Anka (Ottawa, 30 juli 1941) is een Canadese singer-songwriter, songwriter en filmacteur die sinds 1990 de Amerikaanse nationaliteit heeft.
Zijn ouders hadden een restaurant in Ottawa. Zijn vader was van Syrische en zijn moeder van Libanese afkomst. Anka zong in het koor van de Grieks-orthodoxe kerk, waarvan de dirigent hem muziektheorie bijbracht. Ook had hij pianoles. Op de middelbare school richtte hij met twee vrienden het trio The Bobby Soxers op.
In 1955, toen hij veertien was, nam hij zijn eerste single op, I confess. In 1957 ging hij naar New York met 100 dollar die hij van zijn oom gekregen had. Hij kreeg er van Don Costa, de baas van de ABC-studio’s, de kans om Diana op te nemen, waarmee hij in één klap beroemd werd. Het nummer schoot naar de hoogste top van de hitparade en ging negen miljoen keer over de toonbank. Ook zijn opvolgers werden hits en Anka werd een tieneridool.
Anka schreef ook hits voor anderen: It doesn’t matter anymore voor Buddy Holly, She’s a lady voor Tom Jones en de tekst van My way (op de melodie van Comme d’habitude van Jacques Revaux) voor zijn goede vriend Frank Sinatra. Er wordt vaak gedacht dat de tekst van Anka helemaal niks te maken heeft met de oorspronkelijke tekst van Claude François, maar dat is ten onrechte. Net zoals de tekst van Claude François over het aflopen van zijn relatie met France Gall ging, zo inspireerde Paul Anka zich op het stuklopen van de relatie tussen Frank Sinatra en Ava Gardner (hij was weliswaar tussendoor ook nog getrouwd met Mia Farrow, maar dit huwelijk duurde zo kort – zestien maanden – dat dit als het ware niet “meetelde”). Pijnlijker was de uitschieter dat Paul Anka ook ooit een aangepaste tekst heeft geschreven ter ere van… Vladimir Poetin!
Hij begon ook te acteren. Een van zijn bekendste films is The longest day uit 1962 , waarvoor hij ook de titelsong schreef.
Paul Anka treedt nog steeds op. Zo was hij in 2007 te zien en horen op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam. Ook verscheen in dat jaar het dubbelalbum Classic songs – My way om zijn vijftigjarig jubileum in het vak te vieren. Op dit album brengt hij jazzversies van bekende popklassiekers. Ook staan op het album duetten, zoals My way met Bon Jovi en You are my destiny met Michael Bublé. Van de laatste heeft Anka het debuutalbum geproduceerd. Paul Anka schreef samen met Michael Jackson ook diens nummer This is it dat in 2009 na Jacksons dood werd uitgebracht. In 2014 verscheen Love never felt so good, een bewerkte vorm van het nummer dat Anka en Jackson in 1983 geschreven hebben.
Wat zijn privé-leven aangaat, was hij van 1963 tot 2000 gehuwd met Anne de Zogheb, met wie hij vijf dochters heeft. Hij trouwde daarna met Anna Åberg, met wie hij één zoon heeft. In oktober 2016 trouwde de inmiddels 75-jarige Anka in Los Angeles met Lisa Pemberton. (Wikipedia)
Hierbij nog een “acteerprestatie” van Paul Anka, twee jaar voor zijn optreden in De Langste Dag. In deze “The Private Lives of Adam and Eve” geeft hij gestalte aan Pinkie Parker en zingt hij de gelijknamige titelsong. Hij haalde met Adam and Eve ook de charts.
http://www.thevideobeat.com/mod-movies/private-lives-adam-eve-1960.html
LikeGeliked door 1 persoon