Het Frans Masereelfonds blijft de maneuvers van Rika De Backer rond “De Brakke Grond” (het Vlaamse “cuituurpaleis” in Amsterdam) op de voet volgen. Zo delen zij ons nu het volgende mee : « De berichten die ons vandaag “uit doorgaans goed ingelichte bron” bereikten grenzen aan het ongelooflijke zodat we nogmaals oproepen aan de beleidsverantwoordelijken en verkozenen om klaarheid te brengen in deze miljoenenzaak.
Waarover gaat het : ongeveer twee maand terug werden bij diverse sectoren van het Ministerie van Cultuur de subsidies en betalingen geblokkeerd. Zo onder andere ook bij de Dienst Monumentenzorg waar in een eerste fase ongeveer 100 miljoen fr. werd geblokkeerd, en in een tweede fase hiervan ongeveer één derde definitief werd afgeroomd. Dit alles met als doel de schulden voor de Brakke Grond in te lossen. Dat dergelijke blokkeringen niet zonder gevolg blijven is vrij logisch ! Voor de dienst Monumentenzorg betekent dit een vertraging van aan gang zijnde werken, herneming van dossiers en prijzen en natuurlijk voor de interne dienst een enorme werkverspilling. Voor andere sectoren is gaan lenen bij de banken de enige uitkomst.
» En zo wordt de afbraak van de cultuursector met de dag schrijnender. (*)

Zelden werd een als prestigeproject bedoeld initiatief met zo weinig enthousiasme onthaald als V!aandrens cultureel centrum in Amsterdam « De Brakke Grond ».
Het gemeenschappelijk vakbondsfront van culturele werkers (hierin bijgesprongen door o.m. het Masereelfonds) heeft laten opmerken dat het uitstrooien van honderden miljoenen voor dit cultuurpaleis onverantwoord is op een ogenblik dat in Vlaanderen het hoogstnodige in het gedrang komt bij gebrek aan kredieten.
In Vrij Nederland hebben een aantal vooraanstaande Vlaamse kunstenaars laten weten dat zij het bouwsel van Rika De Backer helemaal niet nodig hebben om met Nederland in contact te treden.
In progressieve kringen in Amsterdam wordt dan ook gevreesd dat het Vlaamse centrum zal gebruikt worden om een aantal tweederangscreaturen van Roomse signatuur in de spotlights te plaatsen.
Vlaandrens pudieke vrijdenker Piet Van Brabant daarentegen drukt in Het Laatste Nieuws de vrees uit dat de Amsterdammers het cadeau van moeder Rika zuilen gebruiken als een ruimte « waar ze Belgisch bier kunnen drinken en naar hartelust experimentele en alternatieve kunst kunnen beoefenen, open, bloot en rood happenings inrichten ». Goed, Piet is geen groot stilist maar naar hem gaat de prijs van de Vlaamse Gaai.
Het laatste woord in deze uit haar krachten gegroeide mini-brok laten wij echter aan Paul De Broe, gewezen CVP-Jongerenvoorzitter en kersvers directeur van het Amsterdamse cultuurcentrum : « Met De Brakke Grond bewijzen we tegenover de Nederlanders dat Vlamingen durven en kunnen improviseren ».
Voor Mokum zijn exalterende tijden aangebroken. (**)
Zaterdag jl. werd onder groot protest het « cultuurcentrum van de Vlaamse gemeenschap », De Brakke Grond, in Amsterdam geopend. Honderden werkers, militanten en sympathisanten uit de socioculturele sector waren met bussen en auto’s naar Amsterdam afgezakt om luidruchtig hun ongenoegen te laten blijken aan staatssecretaris De Backer over het feit dat hier zo met geld werd gesmeten terwijl de socioculturele verenigingen maanden moeten wachten op de uitbetaling van hun (lage) subsidies.
In Amsterdam zelf sloten ook talrijke Nederlanders aan bij dit protest, enerzijds uit solidariteit, anderzijds wegens het feit dat het CDA in Nederland een gelijkaardige prestige-politiek voert als de CVP. Even werd gevreesd dat ook de krakersbeweging van de gelegenheid zou misbruik maken om met harde acties uit te pakken, maar buiten een paar schermutselingen met ontevredenen die zich niet aan de ordewoorden van de vakbondsafgevaardigden hielden en een korte harde reactie hierop van de marechaussee bleven incidenten uit.
Bij haar openingstoespraak maakte Rika De Backer, zoals overeengekomen met de vakbond, allusie op de ontevredenheid die leeft bij de culturele werkers, maar zij verdedigde haar beleid door te zeggen dat de financies voor De Brakke Grond uit het investeringsfonds kwamen. Wat natuurlijk de ongelijke verdeling tussen investeringsgelden en subsidies niet wegneemt. Ook burgemeester Polak meende in z’n welkomstrede de actie te moeten minimaliseren.
Bij een bezichtiging van het centrum konden we vaststellen dat alvast moeite noch geld werd gespaard. Merken we ook nog op dat, alhoewel LBC en CCOD zoals gezegd zich uit het vakbondsfront hadden teruggetrokken, er toch talrijke christelijke militanten aanwezig waren. De betogers werden nadien opgewacht door het gezelschap van Vuile Mong die in « De Smederij » samen met Wim Meeuwissen en Gustaaf De Meersman voor een combatief en aantrekkelijk geïmproviseerd programma zorgde. (***)

Ronny De Schepper (en mogelijk ook Jan Mestdagh)

(*) Ongedateerd Minibrokje.
(**) Minibrokje uit De Rode Vaan nr.4 van 1981 (van Jan Mestdagh?)
(***) Uit “Kort Genoteerd” in De Rode Vaan nr.22 van 1981

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.