Het is al vijf jaar geleden dat Ben E.King, de vroegere leadzanger van The Drifters, is overleden…

In 1959 gooit manager George Treadwell, die “eigenaar” was van de naam “The Drifters”, alle groepsleden de deur uit. Omdat hij contractuele verplichtingen moest nakomen voor het fameuze zwarte Apollo Theatre in Harlem, neemt hij de groep The Five Crowns onder zijn hoede en laat ze opdraven als The Drifters. Het is meteen prijs. Leadvocalist Benjamin Nelson zal als Ben E.King wereldroem verwerven, want King heeft zijn naam niet gestolen!
Terloops even opmerken dat ook de latere Shadows zich op dat moment The Drifters laten noemen, samen met Cliff Richard werd onder die naam trouwens veel later een CD uitgebracht met live-materiaal uit de BBC-studio’s.
Ondertussen wordt bij de “echte” Drifters het succesrijke componistenduo Jerry Leiber en Mike Stoller (cfr.Elvis Presley en The Coasters b.v.) als producers aangetrokken (zij hadden overigens ook reeds “Drip Drop” geschreven). Het begint met “THERE GOES MY BABY”, gevolgd door “DANCE WITH ME” (beiden in 1959). De groepsleden en Treadwell zelf hebben deze nummers in elkaar gewrocht, maar songschrijven ligt hun blijkbaar niet echt, daarom trekt men een ander succesduo aan als songleverancier: Doc Pomus en Mort Shuman met “THIS MAGIC MOMENT”.
De allergrootste hit van The Drifters volgt daarna “SAVE THE LAST DANCE FOR ME”. Met “I COUNT THE TEARS” trachten Pomus & Shuman dat succes nog eens te evenaren, maar daarin slagen ze niet. Ben E.King gaat dan zijn eigen weg, zij het niet met de volle goesting. Tijdens een tournee merkt één van de leden van The Drifters op dat de groep veel duurder geboekt wordt dan de leden uiteindelijk uitbetaald krijgen. Ben E.King wordt als lead zanger meteen ook als woordvoerder aangeduid om hiertegen te protesteren bij hun manager. Zo gezegd, zo gedaan, alleen is de manager “not impressed”: “Jij spreekt niet voor de groep, jij spreekt voor jezelf,” zegt deze. “En dus staat het je vrij te gaan.”
De pas gehuwde Ben E.King is helemaal niet van plan een onzekere solocarrière te beginnen of over te stappen naar een andere groep. Toch stemt hij ermee in, in de overtuiging dat ook de rest van de groep met de malafide manager in kwestie zou breken. Niet dus en daar stond onze Ben. Geen wonder dat je op die manier op de idee komt om een song te schrijven met als titel “Stand by me” (in 1961). Het nummer is overigens gebaseerd op een gospel van The Soulstirrers (de groep waarvan Sam Cooke deel uitmaakte), waarvan het refrein haast letterlijk werd overgenomen. In de strofen werd de gebruikelijke techniek toegepast om de geestelijke tekst te vervangen door een wereldlijke.
Van Ben E.King verscheen in de “Ultimate Collection”-reeks overigens een mooie anthologie en dat onder de titel “Stand by me” met als aankopingspunt uiteraard de gelijknamige film van Rob Reiner, die in die tijd (1986) pas werd uitgebracht.
Hoeft het nog gezegd dat naast “Stand by me” hier de andere grote hits van King opstaan zoals “Don’t play that song”, “Spanish Harlem” of “I who have nothing” (uit 1962, dat evenwel hier te lande een groter succes geweest van Tom Jones; erg grappig overigens, in Las Vegas stond deze dan te zingen dat zijn meisje hem werd afhandig gemaakt door iemand die haar meenam “to fancy clubs and restaurants, while I could only watch you in, my nose pressed up against the windowpane”)? Maar ook minder bekende nummers zoals “Young boy blues” (van Spector en Pomus) of “That’s when it hurts” (van Bert Berns) getuigen van extreem hoge kwaliteit. Wat ons echter het meest pleziert is dat er hier uitzonderlijk ook drie Drifters-nummers opstaan, o.a. het fameuze “Save the last dance for me”.
Och kom, laten we het zo samenvatten: iemand die zelfs een soulversie van “I could have danced all night” (uit “My fair lady”) kan brengen zonder belachelijk te worden is een Grote Meneer. Wat dan anderzijds weer niet wil zeggen dat alles feilloos is. “It’s all in the game” van Tommy Edwards b.v. wordt behoorlijk verknald en nadien komt nog een disco-gedrocht uit 1977. Maar dat zijn gelukkig de twee laatste nummers. Die hoeft u dus niet te draaien. De rest is zijn geld nog altijd meer dan waard!
Rudy Lewis volgt bij The Drifters Ben E.King op en opnieuw wordt een schrijversduo aangetrokken als songleveranciers. Deze keer is het een echt-paar, namelijk Carole King en Gerry Goffin, en “SOME KIND OF WONDERFUL” en “WHEN MY LITTLE GIRL IS SMILING” zijn “medium-sized” hits. “UP ON THE ROOF” doet het echter veel beter, waarna Leiber en Stoller de fakkel nog eens overnemen met “ON BROADWAY” om dan met “I’LL TAKE YOU HOME” van het toneel te verdwijnen. Tijdens de opnames van “On Broadway” was Rudy Lewis overleden (men zegt over het algemeen dat de droefheid van de groepsleden in de vertolking is te horen) en dus werd opnieuw een andere leadzanger aangetrokken, deze keer in de figuur van Johnny Moore, die overigens reeds leadsinger van The Five Crowns was geweest, vooraleer ze in “Drifters” waren omgedoopt. In 1964 vervangt Bert Berns Leiber & Stoller als producer en hij is meteen ook co-auteur van de volgende hit “UNDER THE BOARDWALK” (met op de B-kant “I don’t want to go on without you”, eveneens door hem geschreven dat later zal worden gecoverd door o.a. The Searchers, The Moody Blues en The Ginger Baker Air Force). Berns schreef dit samen met Kenny Young, die in 1964 ook nog – naast Arthur Resnick – de hand heeft in “I’VE GOT SAND IN MY SHOES” dat als opvolger echter flopt.
Bert Berns, die oorspronkelijk zelf een zangcarrière probeerde uit te bouwen als Russell Byrd, is verder de auteur van o.m. “Cry to me” (Rolling Stones; Pretty Things) en “Here comes the night” (Them). Na het uiteenvallen van Them was hij trouwens degene die Van Morrison naar Amerika haalde. Hij maakte vier singles met hem, waarvan alleen “Brown-eyed girl” een hit wordt vooraleer Berns op 1 december 1967 overlijdt.
Ondertussen hebben The Drifters in 1964 nog een laatste grote hit “SATURDAY NIGHT AT THE MOVIES” (alweer een compositie van een beroemd echtpaar: Cynthia Weill en Barry Mann), dat bij een re-release in de jaren zeventig zelfs voor een herontdekking van de groep zou zorgen. Zo worden ook “AT THE CLUB” (Goffin-King) en “COME ON OVER TO MY PLACE” (Mann-Weill) opnieuw hits in Engeland. De recentste opname op deze CD dateert echter van 1965 en dat is dan “I’LL TAKE YOU WHERE THE MUSIC’S PLAYING” (Barry Mann vormt hiervoor een team met iemand anders uit de Brill-building, Ellie Greenwich). Ondertussen zijn The Drifters echter (zoals zovele Amerikaanse groepen) van de kaart geveegd door de Engelse beat-invasie. Zij trachten daar nog op in te pikken door een cover-versie te brengen van het Searchers-succes “SWEETS FOR MY SWEET” (ironisch genoeg een Pomus-Shuman-compositie), maar ze slagen er niet meer in tot ze in het begin van de jaren zeventig onder de hoede worden genomen van het Britse schrijversduo Greenaway/Cook (het aanstekelijke “Kissing in the backrow of the movies”), maar het is slechts een tijdelijke heropflakkering. The Drifters verdwijnen in het oldies-circuit, waar zij in 1982 opnieuw “vervoegd” worden door Ben E.King.
The Drifters hebben altijd bekend gestaan voor de vermenging van de zwarte Atlantic-soul met een violen-arrangement en dat was in de beatperiode definitief “out”. In de late jaren zeventig werd hun sound wel hernomen door Willy De Ville, het gezicht van de groep Mink De Ville. Hij is een kruising tussen een “latin lover” en een Newyorkse gigolo. Een “pachuco” noemen ze zoiets en De Ville bestempelt zijn eigen muziek dan ook als “pachuco rock”. Rhythm and blues met veel Latijnse invloed, kortom. Maar dat is dan weer een heel ander verhaal…

Referentie
Ronny De Schepper, The Ultimate Collection van Ben E.King, De Rode Vaan nr.17 van 1987

Een gedachte over “Ben E.King (1938-2015)

  1. Under the Boardwalk werd ook door de Rolling Stones gecoverd en bereikte in 1964 als single in Australië de eerste plaats op de hitparade. Verscheen in 1965 op het album “The Rolling Stones N°2” (in de UK) en op het Amerikaanse album “12 x 5”.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.