De Amerikaanse zanger Boz Scaggs (foto Dwight McCann via Wikipedia) wordt vandaag 75 jaar…

Doordat het beroep van de vader van William Royce Scaggs handelsreiziger was, verhuisde Scaggs een aantal maal in zijn jeugd. Hij werd geboren in Ohio, maar verhuisde eerst naar Oklahoma, later naar Plano. Hij studeerde aan een privéschool in Dallas, de St.Mark’s School of Texas, waar hij de bijnaam Bosley krijgt, later afgekort tot Boz. Op zijn twaalfde kwam hij in aanraking met de gitaar en ontmoette hij Steve Miller op St.Mark’s. Samen kwamen ze terecht in een eerste bandje, The Marksmen. Later studeerden ze samen aan de Universiteit van Wisconsin-Madison en bleven dus ook samen spelen: eerst in The Ardells en later in de The Fabulous Knight Trains.
Na de universiteit scheidden de wegen van beide heren. Boz trok naar Londen en speelde rhythm’n’blues in The Wigs and Mother Earth. Hij reisde door naar Zweden als solist en kwam in 1965 met zijn eerste eigen album, Boz. Hij speelde nog een tijdje in de band The Other Side.
In 1967 ging hij terug naar de V.S. en kwam terecht in San Francisco, toen het centrum van de psychedelische rock. Hij trad opnieuw toe tot de band van zijn maatje, de Steve Miller Band en nam daar twee albums mee op, Children of the Future en Sailor. Hij viel daarbij op bij muziekblad Rolling Stone en kreeg een eigen platencontract bij Atlantic Records. Zijn tweede eigen album verkocht echter maar matig. Hij stapte over naar Columbia Records en er volgden nog een aantal nog steeds niet succesvolle albums.
Een kentering in zijn carrière kwam toen hij in 1976 in aanraking kwam met een aantal studiomusici, waaronder Jeff Porcaro en David Paich, de latere basis voor de band Toto. Silk Degrees was het resultaat, het album deed niet alleen in de V.S. goed (tweede plaats in de albumlijsten) maar ook in Europa verkocht het album relatief goed. De singles van het album Lowdown (1977), Lido Shuffle (1977) en What can I say (1977) haalden de hitparade. “We’re all alone” werd een succes in de versie van Rita Coolidge.
Boz verzorgde een succesvolle wereldtournee en kwam met “Down Two Then Left” als opvolger. “Silk Degrees” bleek echter commercieel een eenmalige topper geweest te zijn: “Down Two Then Left” verkocht aanmerkelijk minder.
In Japan bleef hij wel succesvol met Look what you’ve done to me (uit Urban Cowboys) en Miss Sun (1981). Daarna werd het stil rondom Boz. Pas in 1988 kwam hij met een nieuw album, maar de muziekwereld was danig veranderd. Vanaf toen is Boz door het leven gegaan als semi-beroeps musicus, hij komt af en toe met een album, maar is lang niet meer zo succesvol als midden jaren zeventig. (Wikipedia)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.